amyloid beta

Amyloid beta (Aβ) to peptyd składający się z 36-43 aminokwasów, który powstaje w wyniku proteolitycznego cięcia białka prekursorowego amyloidu (APP) przez enzymy: β-sekretazę i γ-sekretazę. Jest głównym składnikiem płytek amyloidowych znajdowanych w mózgach pacjentów z chorobą Alzheimera.

Fizjologiczna rola amyloidu beta nie jest w pełni poznana, jednak przypisuje się mu funkcje w regulacji synaptycznej, ochronie przed stresem oksydacyjnym i aktywności przeciwdrobnoustrojowej. W warunkach patologicznych, szczególnie formy Aβ42 i Aβ43, wykazują zwiększoną tendencję do agregacji, tworząc oligomery, fibryle i płytki amyloidowe.

Akumulacja amyloidu beta jest kluczowym elementem patogenezy choroby Alzheimera zgodnie z hipotezą kaskady amyloidowej. Odkładanie się złogów Aβ poprzedza pojawienie się objawów klinicznych o wiele lat lub nawet dekad. Neurotoksyczność Aβ wiąże się z indukcją stresu oksydacyjnego, zaburzeniami funkcji mitochondriów, dysregulacją homeostazy wapniowej i aktywacją procesów zapalnych.

Biomarkery amyloidu beta, takie jak obniżony poziom Aβ42 w płynie mózgowo-rdzeniowym oraz zwiększony wychwyt znaczników amyloidu w badaniach PET, są wykorzystywane w diagnostyce choroby Alzheimera. Obecnie trwają intensywne badania nad terapiami ukierunkowanymi na amyloid beta, w tym immunoterapie (przeciwciała monoklonalne jak aducanumab, lecanemab), inhibitory sekretaz oraz związki zapobiegające agregacji Aβ.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl