spadek masy ciała
Spadek masy ciała to objaw polegający na zmniejszeniu całkowitej masy ciała, obejmującej zarówno tkankę tłuszczową, jak i beztłuszczową masę ciała. W kontekście medycznym istotne znaczenie diagnostyczne ma niezamierzony spadek masy ciała, definiowany najczęściej jako utrata co najmniej 5% masy ciała w ciągu 6-12 miesięcy.
Przyczyny spadku masy ciała mogą być bardzo zróżnicowane i obejmują schorzenia z niemal wszystkich dziedzin medycyny. Najczęstsze kategorie przyczyn to: choroby nowotworowe (np. rak płuca, rak trzustki, nowotwory przewodu pokarmowego), zaburzenia endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy, cukrzyca), choroby przewodu pokarmowego (np. zespół złego wchłaniania, choroba trzewna, przewlekłe zapalenie trzustki), choroby infekcyjne (np. gruźlica, HIV/AIDS), zaburzenia psychiczne (np. depresja, anoreksja) oraz choroby układowe (np. przewlekła niewydolność serca, przewlekła choroba nerek).
Diagnostyka niezamierzonego spadku masy ciała powinna obejmować dokładny wywiad (zwłaszcza dotyczący przyjmowanych leków, nawyków żywieniowych, objawów towarzyszących), badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe. Podstawowe badania diagnostyczne obejmują morfologię krwi, badania biochemiczne (funkcje wątroby, nerek, elektrolity), OB, CRP, badanie ogólne moczu, TSH oraz badania obrazowe klatki piersiowej. Kolejne badania należy dobierać w zależności od podejrzewanych przyczyn spadku masy ciała.
Istotny klinicznie jest fakt, że niezamierzony spadek masy ciała u osób starszych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu, niezależnie od przyczyny. Szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guzy wilmsa – Objawy
Guz Wilmsa (nerczak zarodkowy) jest najczęstszym nowotworem nerki u dzieci, diagnozowanym średnio w wieku 3-4 lat (jednostronne) lub 2-3 lat (obustronne). Charakterystycznym objawem jest bezbolesna masa w jamie brzusznej, występująca u około 80% pacjentów, często zauważana przez rodziców jako powiększenie brzucha. Inne objawy to ból brzucha (30-40%), nadciśnienie tętnicze (25%), krwiomocz makroskopowy (około 18%) i mikroskopowy (około 24%). Guz może osiągać masę około 0,5 kg przed pojawieniem się symptomów. Zaawansowanie choroby klasyfikuje się w pięć stadiów, od ograniczonego guza (stadium 1, 40-45% przypadków) do rozprzestrzenienia się na odległe narządy (stadium 4, 10%) oraz obustronnego zajęcia nerek (stadium 5, 5%). Obustronne guzy występują u 5-10% pacjentów, częściej u dzieci z predyspozycjami genetycznymi.
anemia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chemioterapia, doksorubicyna, duszność, gorączka, guz Wilmsa, histologia anaplastyczna, infekcja dróg moczowych, krwawienie do oka, krwiomocz, krwioplucie, letarg, masa w jamie brzusznej, nadciśnienie tętnicze, nephroblastoma, nudności i wymioty, powiększenie brzucha, przerzut do mózgu, przerzut do płuca, przerzut do wątroby, radioterapia, spadek masy ciała, układ renina-angiotensyna, utrata apetytu, zaburzenia świadomości, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan lipy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy DexaCaps zawiera wyciąg suchy z kwiatostanu lipy (Tilia cordata Miller, Tilia platyphyllos Scop., Tilia x vulgaris Heyne lub ich kompozycję), jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności tego składnika. Bezpieczeństwo preparatu oceniono głównie na podstawie danych dotyczących pozostałych składników, w tym dekstrometorfanu bromowodorku. W badaniach przedklinicznych LD50 dla dekstrometorfanu wynosiło 165 mg/kg p.o. u myszy, 350 mg/kg p.o. u szczurów oraz 336 mg/kg p.o. u świnek morskich. Przewlekłe podawanie szczurzym i psom dawek od 0,1 do 100 mg/kg przez okres do 27 tygodni wykazało jedynie nieznaczny spadek masy ciała (10-20%) przy najwyższej dawce, bez innych istotnych efektów toksycznych. Dawki bardzo wysokie (1,5 g/dobę) indukowały objawy neurologiczne i oddechowe, jednak nawet 100-krotność dawki terapeutycznej nie powodowała zgonów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, interakcje farmakodynamiczne, kwiatostan lipy, przedawkowanie, spadek masy ciała, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, upośledzenie funkcji oddechowych, wyciąg z melisy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexilant 60 mg
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, substancji czynnej Dexilantu, charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. W badaniach klinicznych nie odnotowano zgonów ani ciężkich zdarzeń niepożądanych przy wielokrotnym podawaniu dawek 120 mg lub jednorazowej dawce 300 mg. Najpoważniejszym objawem przedawkowania jest nadciśnienie tętnicze, obserwowane przy dawce 60 mg dwa razy na dobę (120 mg/dobę). Inne, mniej poważne działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca, zwiększoną skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała, również przy dawce 60 mg dwa razy na dobę.
ból jamy ustnej, dekslanzoprazol, Dexilant, działania niepożądane, hemodializa, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, płukanie żołądka, podwyższone ciśnienie tętnicze, przedawkowanie dekslanzoprazolu, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, toksyczność ostra, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, wybroczyny - Leksykon substancji czynnych
Difenoksylat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Difenoksylat, substancja czynna preparatu Reasec, został poddany szczegółowym badaniom toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych, które wykazały zróżnicowane wartości LD50 w zależności od gatunku i drogi podania. Dla szczurów po podaniu doustnym LD50 wyniosła 221 mg/kg masy ciała, natomiast dla myszy 332 mg/kg mc. Po śródotrzewnowym podaniu myszy wykazały LD50 >320 mg/kg mc., a po podskórnym >120 mg/kg mc. Obserwowane objawy toksyczności obejmowały zmniejszoną perystaltykę jelit oraz zaparcia, co jest zgodne z farmakologicznym profilem działania difenoksylatu jako leku przeciwbiegunkowego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Na podstawie dużego badania kohortowego obejmującego około 3400 kobiet eksponowanych na metylofenidat chlorowodorek (Medikinet CR) w pierwszym trymestrze ciąży, nie stwierdzono ogólnego zwiększenia ryzyka wad wrodzonych. Jednakże zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości występowania wad rozwojowych serca, ze skorygowanym ryzykiem względnym 1,3 (95% CI: 1,0–1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ciąż. Ponadto zgłaszano przypadki toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardię płodu i zespół niewydolności oddechowej. Badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na rozród jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym metylofenidat nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści z kontynuacji terapii przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej.
badanie kohortowe, dawka toksyczna, karmienie piersią, Medikinet CR, metylofenidat chlorowodorek, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przerwanie terapii, ryzyko względne, spadek masy ciała, tachykardia płodu, terapia lekowa, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexilant 30 mg
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, substancji czynnej Dexilantu, nie zostało dobrze udokumentowane u ludzi, jednak dostępne dane kliniczne wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrego przedawkowania. W badaniach klinicznych wielokrotne podawanie dawek do 120 mg oraz jednorazowa dawka 300 mg nie wywołały zgonów ani ciężkich zdarzeń niepożądanych, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa względem standardowych dawek terapeutycznych 30 mg i 60 mg. Niemniej jednak, przy dawce 60 mg dwa razy na dobę (120 mg/dobę) obserwowano poważne działania niepożądane, takie jak nadciśnienie tętnicze, a także mniej poważne objawy, w tym uderzenia gorąca, skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała.
ból jamy ustnej, ciężkie zdarzenia niepożądane, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, dekslanzoprazol, działania niepożądane, eliminacja leku, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nadciśnienie tętnicze, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie dekslanzoprazolu, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, toksyczność leku, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Dawkowanie i sposób podawania
L-ornityny L-asparaginian jest dostępny w formie koncentratu do infuzji (Hepa-Merz) oraz granulatu do roztworu doustnego (OptiHepan, Ornispar), co determinuje różne schematy dawkowania i drogi podania. W przypadku Hepa-Merz dawka standardowa wynosi do 20 g/dobę (4 ampułki po 5 g/10 ml), z możliwością zwiększenia do 40 g/dobę (8 ampułek) w stanach przedśpiączkowych i śpiączce wątrobowej. Preparat podaje się dożylnie, rozpuszczając maksymalnie 6 ampułek w 500 ml płynu infuzyjnego, z maksymalną szybkością wlewu 5 g/godzinę (1 ampułka). Preparaty doustne OptiHepan (3 g/5 g saszetka) i Ornispar (3 g/5 g lub 6 g/10 g saszetka) stosuje się w dawkach od 3 g do 18 g na dobę, rozpuszczając zawartość saszetki w szklance wody. Ornispar zaleca się przyjmować podczas lub po posiłku w celu poprawy tolerancji. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania w tej populacji.
ból prawej strony brzucha, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, granulat do sporządzania roztworu doustnego, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, L-ornityna L-asparaginian, nietolerancja tłuszczów, nudność, osłabienie, roztwór do infuzji, roztwór doustny, spadek masy ciała, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substancja aktywna, szybkość wlewu, wzdęcie, złe samopoczucie, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reasec 2,5 mg + 25 mcg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa preparatu Reasec, zawierającego 2,5 mg difenoksylatu chlorowodorku oraz 0,025 mg atropiny siarczanu, opiera się na badaniach toksykologicznych i reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów LD50 dla difenoksylatu wyniosła 221 mg/kg masy ciała, natomiast u myszy 332 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym. Alternatywne drogi podania wykazały LD50 powyżej 320 mg/kg (śródotrzewnowo) oraz powyżej 120 mg/kg (podskórnie) u myszy. Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie perystaltyki jelit i zaparcia, co jest zgodne z opioidowym mechanizmem działania difenoksylatu wpływającym na motorykę przewodu pokarmowego.
atropina siarczan, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna medialna, difenoksylat chlorowodorek, motoryka przewodu pokarmowego, obniżenie płodności, perystaltyka jelit, podanie podskórne, podanie śródotrzewnowe, rozwój płodu, spadek masy ciała, toksyczność reprodukcyjna, zaparcie, związek opioidowy - Leksykon chorób i schorzeń
Włókniaki – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Enterobius vermicularis, najczęstszy pasożyt jelitowy w krajach rozwiniętych, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, charakteryzuje się dobrym rokowaniem przy odpowiednim leczeniu farmakologicznym. Terapia przeciwpasożytnicza wykazuje skuteczność na poziomie 90-100%, eliminując dorosłe osobniki, jednak nie działa na jaja pasożyta, które mogą przetrwać do 2 tygodni w środowisku. W związku z tym, aby zapobiec reinfekcji, konieczne jest powtórzenie leczenia oraz rygorystyczne przestrzeganie zasad higieny przez co najmniej 2 tygodnie po terapii. Nieleczone zakażenie prowadzi do utrzymania cyklu życiowego pasożyta, a u kobiet ciężarnych w pierwszym trymestrze możliwe jest stosowanie wyłącznie środków higienicznych przez około 6 tygodni, co przy ścisłym przestrzeganiu zasad powinno przerwać cykl reinfekcji.
cykl życiowy pasożyta, Enterobius vermicularis, enureza, infestacja pasożytnicza, jaja pasożyta, leczenie farmakologiczne, lek przeciwpasożytniczy, moczenie nocne, nawrót zakażenia, pasożyt jelitowy, postępowanie profilaktyczne, postępowanie terapeutyczne, reinfekcja, spadek masy ciała, środek higieniczny, środki higieniczne, świąd, trymestr ciąży, utrata apetytu, włókniak - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symkinet MR 30 mg
W kontekście stosowania metylofenidatu chlorowodorku (Symkinet MR w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg i 40 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, dane kliniczne wskazują na brak ogólnego zwiększenia ryzyka wad wrodzonych przy ekspozycji w pierwszym trymestrze ciąży. Jednakże zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca z ryzykiem względnym 1,3 (95% CI: 1,0–1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1 000 ciąż. Zgłaszano również przypadki toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardii płodu i zespołu niewydolności oddechowej. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Metylofenidat nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej.
badanie kohortowe, chlorowodorek metylofenidatu, karmienie piersią, metylofenidatu chlorowodorek, monitorowanie ciąży, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leków do mleka, spadek masy ciała, Symkinet MR, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wpływ na płodność, zespół niewydolności oddechowej, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Medikinet CR 5 mg 5 mg
Aktualne dane kliniczne dotyczące stosowania chlorowodorku metylofenidatu (Medikinet CR) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wskazują na brak ogólnego zwiększenia ryzyka wad wrodzonych u potomstwa, jednak obserwuje się niewielkie podwyższenie ryzyka wad rozwojowych serca (skorygowane ryzyko względne 1,3; 95% CI: 1,0–1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ciąż z ekspozycją w pierwszym trymestrze. Występowały również doniesienia o toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardii i zespole niewydolności oddechowej. Badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ metylofenidatu na rozród jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, co sugeruje, że ryzyko teratogenne jest minimalne przy dawkach klinicznych. Stosowanie metylofenidatu w ciąży nie jest zalecane, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka.
badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metylofenidatu, działanie teratogenne, ekspozycja na metylofenidat, laktacja, Medikinet CR, metylofenidat, mleko kobiece, model zwierzęcy, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko względne, spadek masy ciała, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 150 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Adoben) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak nudności, zawroty głowy, zaparcia, bóle głowy oraz senność. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych odnotowano m.in. lęk, depresję, zaburzenia snu, drżenia, zaburzenia widzenia, palpitacje, duszność, świąd, zaburzenia mikcji, dysfunkcję seksualną, a także zespół odstawienny i uczucie zmiany temperatury ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból głowy, bradykardia, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, hipotensja, lęk, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość na lek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, pokrzywka, senność, spadek masy ciała, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia mikcji, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gastrocynesine –
Preparat homeopatyczny Gastrocynesine w formie tabletek zawiera cztery składniki aktywne: Abies nigra 4 CH, Carbo vegetabilis 4 CH, Nux vomica 4 CH oraz Robinia pseudo-acacia 4 CH, każdy w dawce 75 mg. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek z tych składników. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak sacharoza i laktoza, które mogą stanowić przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, w tym nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy, nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy typu Lapp.
Abies nigra, Carbo vegetabilis, Gastrocynesine, jodła czarna, krwawienie, kulczyba wronie oko, nadwrażliwość na składniki, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, Nux vomica, preparat homeopatyczny, reakcja alergiczna, robinia akacjowa, Robinia pseudo-acacia, schorzenie przewodu pokarmowego, spadek masy ciała, uporczywe wymioty, węgiel roślinny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symkinet MR 20 mg
Stosowanie metylofenidatu chlorowodorku (Symkinet MR) u kobiet w ciąży wiąże się z niewielkim, ale istotnym klinicznie wzrostem ryzyka wad rozwojowych serca u płodu, ze skorygowanym ryzykiem względnym 1,3 (95% CI: 1,0-1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ekspozycji w I trymestrze. Dane z dużego badania kohortowego (ok. 3400 kobiet) nie wykazały ogólnego wzrostu wad wrodzonych, jednak opisano przypadki toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardii i zespołu niewydolności oddechowej. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły szkodliwy wpływ metylofenidatu na reprodukcję jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny i szczegółowej konsultacji z pacjentką.
badanie kohortowe, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, karmienie piersią, metylofenidat chlorowodorek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, ryzyko względne, spadek masy ciała, Symkinet MR, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, toksyczność matczyna, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Medikinet CR 10 mg 10 mg
Leczenie metylofenidatem u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza w kontekście ciąży i karmienia piersią. Dane z dużego badania kohortowego obejmującego około 3400 kobiet eksponowanych na metylofenidat w pierwszym trymestrze nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych ogółem, jednak zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca (skorygowane ryzyko względne 1,3; 95% CI: 1,0–1,6), co odpowiada 3 dodatkowymi przypadkami na 1000 ciąż. W praktyce klinicznej należy uwzględnić zgłoszenia toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardię płodu i zespół niewydolności oddechowej. Metylofenidat przenika do mleka kobiecego, a opisano przypadek spadku masy ciała niemowlęcia podczas ekspozycji, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka w trakcie karmienia piersią.
badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metylofenidatu, dane epidemiologiczne, dawka toksyczna, ekspozycja na metylofenidat, Medikinet CR, metylofenidat, model zwierzęcy, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko względne, spadek masy ciała, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wady rozwojowe serca, wady wrodzone, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Przedawkowanie
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, mimo ograniczonej toksyczności ostrej, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na brak jednoznacznych wytycznych terapeutycznych oraz ograniczoną dokumentację przypadków. Badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek wielokrotnie przekraczających zalecane (np. 120 mg wielokrotnie lub jednorazowo 300 mg) nie skutkowało zgonami ani ciężkimi zdarzeniami zagrażającymi życiu. Jednak dawka 60 mg dwa razy na dobę, dwukrotnie przekraczająca maksymalną zalecaną dawkę, wiązała się z wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego w postaci nadciśnienia tętniczego oraz nieciężkich objawów takich jak uderzenia gorąca, skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała.
ból jamy ustnej i gardła, ciężkie zdarzenia niepożądane, dekslanzoprazol, Dexilant, działania niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nadciśnienie tętnicze, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, wybroczyny podskórne, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diured 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa torasemidu, substancji czynnej Diured (5 mg i 10 mg), wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach zaobserwowano zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany strukturalne nerek, takie jak rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek. Wszystkie te zmiany miały charakter przemijający i ustępowały po zaprzestaniu podawania torasemidu, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek podczas długotrwałej terapii.
ciąża u królików, Diured, diuretyk, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kanaliki nerkowe, nerka, spadek masy ciała, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny i mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, torasemid, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Lipa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwiat lipy (Tiliae flos) stosowany w preparatach leczniczych na schorzenia dróg oddechowych, takich jak Bronchisan fix (0,75 g/saszetka), Pectobonisol (nalewka 15 g/100 g płynu) czy Melissed (wyciąg płynny 1:1), nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest danych toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka. W preparatach złożonych, np. DEXApico (wyciąg wodny z kwiatu lipy 25 g/100 g oraz dekstrometorfan bromowodorek), dostępne dane toksykologiczne odnoszą się głównie do dekstrometorfanu, którego LD50 wynosi 165 mg/kg u myszy, 350 mg/kg u szczurów i 336 mg/kg u świnek morskich przy podaniu doustnym. Przewlekłe podawanie dekstrometorfanu w dawkach 0,1–100 mg/kg przez 13–27 tygodni wykazało jedynie spadek masy ciała o 10–20% przy najwyższej dawce, a bardzo duże dawki (1,5 g/dobę) powodowały objawy neurologiczne bez zgonów.
ataksja, badanie przedkliniczne, dekstrometorfanu bromowodorek, genotoksyczność, kancerogenność, kwiat lipy, LD50, medycyna ludowa, nalewka z kwiatostanu lipy, niezborność ruchów, podanie doustne, schorzenie dróg oddechowych, spadek masy ciała, substancja roślinna, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie oddychania, wyciąg DER, wyciąg płynny, zaburzenia mowy