hiperkalcemia i hiperkalcynuria
Hiperkalcemia to stan podwyższonego stężenia wapnia w surowicy krwi (>2,6 mmol/l lub >10,5 mg/dl). Najczęstszymi przyczynami są pierwotna nadczynność przytarczyc i nowotwory złośliwe. Inne etiologie obejmują sarkoidozę, nadczynność tarczycy, przedawkowanie witaminy D oraz niektóre leki (np. tiazydy). Klinicznie hiperkalcemia może manifestować się jako zaburzenia neurologiczne, osłabienie mięśniowe, zaparcia, nudności, wymioty, wielomocz i kamica nerkowa.
Hiperkalcynuria oznacza zwiększone wydalanie wapnia z moczem (>300 mg/dobę u mężczyzn, >250 mg/dobę u kobiet lub >4 mg/kg m.c./dobę). Może występować jako konsekwencja hiperkalcemii lub jako izolowane zaburzenie. Dzieli się na absorpcyjną (zwiększone wchłanianie w jelitach), nerkową (pierwotny defekt cewkowy) i resorpcyjną (zwiększona resorpcja kostna). Jest głównym czynnikiem ryzyka kamicy wapniowej, odpowiadając za około 60% przypadków kamicy nerkowej.
Diagnostyka obu stanów obejmuje oznaczenie stężenia wapnia w surowicy, badanie moczu dobowego na zawartość wapnia, oznaczenie PTH, witaminy D, badania obrazowe (USG/TK nerek) oraz szczegółową ocenę funkcji nerek. Leczenie zależy od etiologii – w przypadku hiperkalcemii obejmuje nawodnienie, diuretykę pętlową, bisfosfoniany, kalcytoninę i glikokortykosteroidy. W hiperkalcynurii stosuje się dietę z ograniczeniem soli, tiazydowe leki moczopędne oraz suplementację cytrynianów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Vigantoletten 1000 25 mcg (1000 j.m.)
Przedawkowanie witaminy D3 (cholekalcyferolu) stanowi istotne zagrożenie kliniczne, prowadząc do hiperkalcemii, hiperkalcynurii oraz powikłań narządowych, takich jak zwapnienia tkanek miękkich, kamica nerkowa i niewydolność nerek. Toksyczne dawki u dorosłych zaczynają się od 20 000 do 60 000 j.m./dobę przy długotrwałym stosowaniu (kilka tygodni/miesięcy), natomiast u dzieci już dawki 2 000-4 000 j.m./dobę mogą wywołać objawy zatrucia. Próg toksyczności witaminy D wynosi 40 000-100 000 j.m./dobę przez 1-2 miesiące u osób z prawidłową czynnością przytarczyc. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), układu nerwowego (znużenie, bóle głowy, psychozy, śpiączka), mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni i stawów, osłabienie) oraz układu moczowego i krążenia (wielomocz, odwodnienie, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca). W badaniach laboratoryjnych obserwuje się hiperkalcemię (>13 mg/100 ml), hiperkalcynurię, hiperfosfatemię i azotemię.
25-hydroksykalcyferol, antidotum, azotemia, cholekalcyferol, czynność przytarczyc, ergokalcyferol, furosemid, glikokortykosteroidy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa bezwapniowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia i hiperkalcynuria, kalcytonina, kamica nerkowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwodnienie, oligonuria, podwyższone stężenie fosforu, powikłania narządowe, przedawkowanie witaminy D3, wapnica nerek, wielomocz, witamina D2, wymuszona diureza, zespół hiperkalcemii, zwapnienie narządów miąższowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vigantol 500 mcg/ml (20 000 IU/ml)
Przedawkowanie witaminy D3 (cholekalcyferolu) zawartej w preparacie Vigantol stanowi istotne zagrożenie kliniczne, szczególnie przy dawkach 20 000-60 000 IU/dobę u dorosłych przez kilka tygodni lub miesięcy oraz 2000-4000 IU/dobę u dzieci. Próg toksyczności u dorosłych z prawidłową czynnością przytarczyc wynosi 40 000-100 000 IU/dobę przez 1-2 miesiące. Długotrwałe przedawkowanie prowadzi do hiperkalcemii, hiperkalcynurii oraz hiperfosfatemii, skutkując zwapnieniami narządów miąższowych, kamicą nerkową i wapnicą naczyń. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), objawy neurologiczne (znużenie, ból głowy, senność), mięśniowo-szkieletowe (ból mięśni i stawów, osłabienie) oraz metaboliczne (azotemia, polidypsja, poliuria, odwodnienie). W ciężkich przypadkach, przy stężeniu wapnia >13 mg/100 ml, mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek, psychozy i śpiączka.
25-hydroksykalcyferol, artralgia, azotemia, biegunka, cholekalcyferol, furosemid, glikokortykosteroidy, hemodializa bezwapniowa, hiperkalcemia, hiperkalcemia i hiperkalcynuria, hiperkalcynuria, kalcytonina, kamica nerkowa, mialgia, niewydolność nerek, nudności i wymioty, odwodnienie, oligonuria, osłabienie mięśniowe, podwyższone stężenie fosforu, polidypsja, poliuria, przedawkowanie witaminy D, psychoza, śpiączka, wapnica nerek, witamina D3, wymuszona diureza, zaburzenia czynności serca, zaparcia, zwapnienie narządów miąższowych, związki chelatujące