zakażenie miąższu nerek

Zakażenie miąższu nerek, określane medycznie jako odmiedniczkowe zapalenie nerek (OZN) lub pielonerytis, to stan zapalny obejmujący tkankę miąższową nerki, kielichy i miedniczki nerkowe. Stanowi poważną infekcję układu moczowego, która wymaga szybkiej diagnostyki i skutecznego leczenia, aby zapobiec powikłaniom, takim jak posocznica czy trwałe uszkodzenie nerek.

Najczęstszą przyczyną zakażenia miąższu nerek są bakterie, głównie Escherichia coli (około 80% przypadków), rzadziej Klebsiella, Proteus, Enterobacter czy Pseudomonas. Zakażenie zazwyczaj rozwija się wstępująco z dolnych dróg moczowych, choć możliwe jest również zakażenie drogą krwiopochodną. Czynnikami ryzyka są obstrukcje dróg moczowych, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, kamica nerkowa, cukrzyca, immunosupresja oraz ciąża.

Objawy kliniczne zakażenia miąższu nerek obejmują wysoką gorączkę (>38°C), dreszcze, ból w okolicy lędźwiowej (jednostronny lub obustronny), często promieniujący do podbrzusza, nudności, wymioty oraz objawy dyzuryczne. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się leukocyturię, bakteriurię, podwyższone parametry zapalne (CRP, OB, leukocytoza z neutrofilią), a w ciężkich przypadkach może wystąpić upośledzenie funkcji nerek.

Diagnostyka obejmuje badanie ogólne i posiew moczu, badania krwi (morfologia, parametry zapalne, funkcja nerek), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) w celu wykluczenia powikłań i przyczyn anatomicznych. Leczenie opiera się na antybiotykoterapii empirycznej, dostosowanej następnie do wyników antybiogramu, zwykle trwającej 10-14 dni. W przypadkach ciężkich zakażeń konieczna jest hospitalizacja i dożylne podawanie antybiotyków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl