blok przedsionkowo-komorowy stopnia III

Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia (całkowity) to poważne zaburzenie przewodzenia w sercu, w którym dochodzi do całkowitego przerwania przekazywania impulsów elektrycznych z przedsionków do komór. W konsekwencji przedsionki i komory pracują niezależnie od siebie, przy czym komory są zależne od własnego, wolniejszego rytmu zastępczego.

W zależności od lokalizacji bloku wyróżnia się blok proksymalny (węzłowy lub w pęczku Hisa), z wąskimi zespołami QRS i rytmem zastępczym 40-60/min, oraz blok dystalny (poniżej pęczka Hisa), z szerokimi zespołami QRS i wolniejszym rytmem zastępczym 20-40/min. Częstość przedsionków jest zwykle prawidłowa, natomiast częstość komór jest istotnie zwolniona.

Przyczyny bloku III° mogą być różnorodne, m.in. choroba niedokrwienna serca, zawał serca, kardiomiopatia, choroby naciekowe, zapalenie mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe czy działania niepożądane leków. Objawy kliniczne zależą od częstości rytmu zastępczego i mogą obejmować zawroty głowy, omdlenia (zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa), duszność czy niewydolność serca.

Leczenie bloku całkowitego zależy od jego przyczyny, objawów klinicznych i charakteru elektrokardiograficznego. W przypadku objawowego bloku III° lub wystąpienia omdleń konieczna jest implantacja stymulatora serca, co stanowi zabieg ratujący życie. W ostrym okresie można stosować atropinę, izoproterenol lub czasową stymulację zewnętrzną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl