terapia omeprazolem

Terapia omeprazolem stanowi jeden z podstawowych schematów leczenia chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Omeprazol należy do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), które blokują końcowy etap wydzielania kwasu żołądkowego poprzez hamowanie aktywności H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka.

Wskazania do stosowania omeprazolu obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona oraz eradykację Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami. Lek jest również stosowany w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Standardowe dawkowanie omeprazolu wynosi 20-40 mg na dobę, przy czym dawka może być modyfikowana w zależności od wskazania i odpowiedzi klinicznej. Maksymalna biodostępność leku osiągana jest po 3-5 dniach regularnego stosowania. W leczeniu choroby refluksowej terapia trwa zwykle 4-8 tygodni, natomiast w przypadku choroby wrzodowej może być krótsza (2-4 tygodnie).

Długotrwała terapia omeprazolem może wiązać się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak hipomagnezemia, zwiększone ryzyko złamań kości, zaburzenia wchłaniania witaminy B12 oraz zwiększona podatność na niektóre infekcje przewodu pokarmowego, w tym zakażenie Clostridium difficile. Z tego względu zaleca się okresową weryfikację wskazań do kontynuacji leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl