badanie rogówki

Badanie rogówki to istotny element oceny stanu przedniego odcinka oka, umożliwiający diagnostykę wielu schorzeń okulistycznych. Podstawową metodą jest biomikroskopia w lampie szczelinowej, pozwalająca na dokładną ocenę przejrzystości, grubości, regularności oraz ewentualnych zmian patologicznych rogówki.

W badaniu rogówki wykorzystuje się również topografię rogówki (keratometrię), pachymetrię do pomiaru grubości rogówki, oraz badanie czucia rogówkowego. Nowoczesne metody obejmują optyczną koherentną tomografię przedniego odcinka (OCT), mikroskopię konfokalna i spektroskopię ramanowską, umożliwiające szczegółową ocenę struktury rogówki na poziomie komórkowym.

Badanie rogówki ma kluczowe znaczenie w diagnostyce chorób takich jak keratoconus, dystrofie rogówki, infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), stany zapalne, czy urazy mechaniczne i chemiczne. Jest również niezbędne przed zabiegami refrakcyjnymi (np. LASIK, PRK) oraz przy kwalifikacji do przeszczepu rogówki, umożliwiając precyzyjną ocenę wskazań i potencjalnych przeciwwskazań.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl