oksyfenbutazon

Oksyfenbutazon to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych pirazolonu. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo oraz przeciwgorączkowo poprzez hamowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego.

Substancja ta jest metabolitem fenylbutazonu, jednak charakteryzuje się silniejszym działaniem przeciwzapalnym. Oksyfenbutazon był stosowany w leczeniu różnych schorzeń reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz dny moczanowej.

Ze względu na poważne działania niepożądane, w tym ryzyko agranulocytozy, niedokrwistości aplastycznej, uszkodzenia wątroby oraz reakcji nadwrażliwości, oksyfenbutazon został wycofany z użytku klinicznego w wielu krajach. Obecnie nie jest powszechnie stosowany w praktyce medycznej, a jego miejsce zajęły bezpieczniejsze leki z grupy NLPZ.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Omnadren 250 (30 mg + 60 mg + 60 mg + 100 mg)/ml

Terapia preparatem Omnadren 250, zawierającym mieszankę estrów testosteronu (propionian, fenylopropionian, izokapronian i dekanonian), wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje lekowe. Testosteron może modyfikować działanie doustnych antykoagulantów poprzez wpływ na syntezę czynników krzepnięcia, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego i INR. U pacjentów z cukrzycą obserwuje się zmniejszenie stężenia glukozy i zapotrzebowania na insulinę, co wymaga dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych. Jednoczesne stosowanie z ACTH lub kortykosteroidami może nasilać obrzęki, szczególnie u chorych z niewydolnością serca, nerek lub wątroby. Ponadto, testosteron podwyższa stężenie oksyfenbutazonu, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Induktory enzymów wątrobowych (np. ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina) przyspieszają metabolizm testosteronu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapii. Alkohol etylowy nasila hepatotoksyczność i może zaburzać gospodarkę hormonalną, zwiększając ryzyko retencji płynów i obrzęków.
aromataza, barbiturat, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, doustny antykoagulant, enzym wątrobowy, estradiol, estrogen, estry testosteronu, fenytoina, ginekomastia, glikemia, gospodarka hormonalna, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, induktor enzymatyczny, karbamazepina, kortykosteroid, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksyfenbutazon, primidon, retencja sodu, ryfampicyna, salicylan, terapia androgenowa, terapia zastępcza testosteronem, wrażliwość na insulinę, współczynnik INR
Leksykon substancji czynnych
Testosteron propionian – Interakcje

Testosteron propionowy, składnik preparatów takich jak Omnadren 250, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na doustne antykoagulanty, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego i INR ze względu na ryzyko zaburzeń krzepnięcia. U pacjentów z cukrzycą testosteron propionowy może zwiększać wrażliwość tkanek na insulinę, co wymaga regularnej kontroli glikemii i ewentualnej korekty dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych. Interakcje z ACTH i kortykosteroidami mogą nasilać retencję sodu i wody, zwiększając ryzyko obrzęków, zwłaszcza u osób z chorobami serca, nerek lub wątroby. Ponadto, androgeny podwyższają stężenie oksyfenbutazonu, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego.
alkohol etylowy, antykoagulant doustny, barbiturany, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, fenytoina, gospodarka wodno-elektrolitowa, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, induktor enzymów wątrobowych, INR, insulina, karbamazepina, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glukozy, monitorowanie glikemii, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksyfenbutazon, Omnadren, oś podwzgórze-przysadka-gonady, parametry sercowo-naczyniowe, preparat androgenowy, primidon, profil lipidowy, retencja sodu, ryfampicyna, salicylany, terapia zastępcza testosteronem, testosteron propionowy, układ krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Testosteron – Interakcje

Testosteron wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne są interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny), gdzie testosteron nasila ich działanie poprzez modyfikację syntezy czynników krzepnięcia i konkurencyjne wiązanie z białkami osocza, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego i INR oraz ewentualnej korekty dawki. Równoczesne stosowanie testosteronu z kortykosteroidami lub ACTH zwiększa ryzyko obrzęków, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, nerek lub wątroby. Androgeny wpływają także na metabolizm glukozy i insulinowrażliwość, co u chorych na cukrzycę może wymagać zmniejszenia dawek leków przeciwcukrzycowych i regularnego monitorowania glikemii oraz HbA1c. Testosteron może obniżać stężenie globuliny wiążącej tyroksynę, co zmienia całkowite stężenia T4, jednak nie wpływa na poziomy wolnych hormonów tarczycy ani nie wywołuje objawów klinicznych niedoczynności tarczycy.
aminotransferaza, bilirubina, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, glikemia, globulina wiążąca tyroksynę, gospodarka wodno-elektrolitowa, HbA1c, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, hormony tarczycy, INR, insulinooporność, komórka Leydiga, kortykosteroid, krem przeciwsłoneczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzakrzepowy doustny, metabolizm wątrobowy, niedoczynność tarczycy, obrzęk, oksyfenbutazon, pochodna kumaryny, suplementacja testosteronu, synteza białek, synteza czynników krzepnięcia, tolerancja glukozy, tyroksyna, zaburzenie lipidowe
Leksykon substancji czynnych
Testosteron izokapronian – Interakcje

Testosteron izokapronian, jako składnik preparatu Omnadren 250, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w kontekście terapii androgenowej. Szczególnie ważne są interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, gdzie testosteron może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego i INR. Ponadto, u pacjentów z cukrzycą obserwuje się poprawę wrażliwości na insulinę i zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, co może wymagać dostosowania dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych. Równoczesne stosowanie z ACTH lub kortykosteroidami może nasilać retencję płynów i obrzęki, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, nerek lub wątroby. Testosteron izokapronian może także podwyższać stężenie oksyfenbutazonu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego.
ACTH, biotransformacja testosteronu, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, enzym wątrobowy, farmakokinetyka testosteronu, gospodarka węglowodanowa, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, induktor enzymatyczny, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm androgenów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksyfenbutazon, pacjent diabetologiczny, parametr krzepnięcia, retencja płynów, ryzyko krwawienia, stężenie glukozy we krwi, stężenie testosteronu w osoczu, terapia androgenowa, terapia zastępcza testosteronem, testosteron izokapronian, wrażliwość tkanek na insulinę, współczynnik INR, wywiad farmakologiczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benlek 500 mg + 38,75 mg + 50 mg

Lek Benlek, zawierający 500 mg metamizolu sodowego jednowodnego, 38,75 mg tiaminy chlorowodorku oraz 50 mg kofeiny, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol, inne pochodne pirazolonu, tiaminę, kofeinę oraz składniki pomocnicze, takie jak skrobia pszeniczna (15 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z nadwrażliwością na NLPZ manifestującą się obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką lub nieżytem nosa. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami morfologii krwi (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość), ostrą niewydolnością nerek i wątroby, ostrą porfirią wątrobową, astmą wywoływaną lub zaostrzaną przez NLPZ oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ze względu na ryzyko hemolizy.
agranulocytoza, aminofenazon, astma, bariera łożyskowa, celiakia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, fenylobutazon, hemoliza, leukopenia, metamizol sodowy, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, oksyfenbutazon, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pochodne pirazolonu, pokrzywka, porfiria wątrobowa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tiamina chlorowodorek, układ krwiotwórczy, zaburzenie metabolizmu hemu
Leksykon leków
Interakcje leku – Tardyferon-Fol 80 mg Fe2+ + 0,35 mg

Tardyferon-Fol, zawierający żelazo(II) siarczan oraz kwas foliowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą istotnie obniżać skuteczność terapeutyczną zarówno preparatu, jak i leków stosowanych równocześnie. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie z dożylnymi preparatami żelaza ze względu na ryzyko omdlenia i wstrząsu. Wiele grup leków, takich jak bisfosfoniany, tetracykliny, fluorochinolony, pochodne dopy, penicylamina, hormony tarczycy (tyroksyna), leki zobojętniające zawierające wapń, glin i magnez, kolestyramina, wapń, cynk, inhibitory integrazy, trientyna, entakapon oraz cefdynir, wykazuje zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym stosowaniu z Tardyferonem-Fol. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków a preparatem żelaza, a w przypadku kolestyraminy – podawanie żelaza 1-2 godziny przed lub 4-6 godzin po jej przyjęciu. Wchłanianie żelaza może być także hamowane przez składniki pokarmowe, takie jak kwas fitynowy, polifenole, wapń i niektóre białka, co wymaga zachowania podobnego odstępu czasowego.
antagonista kwasu foliowego, barbituran, biktegrawir, bisfosfoniany, cefdynir, chloramfenikol, cyklina, entakapon, fenobarbital, fenylobutazon, fenytoina, fluorochinolon, fosfenytoina, hipotyroksynemia, hormon tarczycy, inhibitor integrazy, interakcja lekowa, karbidopa, kolestyramina, kwas acetohydroksamowy, kwas fitynowy, kwas foliowy, lek przeciwdrgawkowy, lek zobojętniający, lewodopa, metotreksat, metylodopa, oksyfenbutazon, penicylamina, polifenol, prymidon, salicylan, siarczan żelaza, sulfasalazyna, sulfonamid, tetracyklina, transferyna, trientyna, trójkrzemian magnezu, tyroksyna
Leksykon substancji czynnych
Testosteron fenylopropionian – Interakcje

Testosteron fenylopropionian wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współpodawanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol) wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego i INR ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwzakrzepowego. U pacjentów stosujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe (np. metformina, pochodne sulfonylomocznika) androgeny mogą poprawiać wrażliwość tkanek na insulinę, co może wymagać redukcji dawek leków hipoglikemizujących. Jednoczesne stosowanie z ACTH lub kortykosteroidami (np. prednizon, deksametazon) może nasilać retencję płynów i obrzęki, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, nerek lub wątroby. Ponadto, testosteron fenylopropionian może podwyższać stężenie oksyfenbutazonu poprzez hamowanie jego metabolizmu wątrobowego, co wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej korekty dawki.
acenokumarol, barbiturany, biotransformacja, ciśnienie tętnicze, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, deksametazon, enzymy wątrobowe, fenytoina, ginekomastia, gospodarka lipidowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, induktory enzymatyczne, insulinooporność, insulinoterapia, karbamazepina, kortykosteroidy, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwzakrzepowe, metabolizm testosteronu, metyloprednizolon, miażdżyca, oksyfenbutazon, oś podwzgórze-przysadka-gonady, prednizon, primidon, retencja płynów, ryfampicyna, salicylany, testosteron fenylopropionian, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wrażliwość na insulinę, współczynnik INR
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pixalzina 500 mg/ml

Lek Pixalzina, zawierający metamizol sodowy jednowodny w stężeniu 500 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol lub inne związki z grupy pirazolonów oraz pirazolidyny, a także u osób z historią ciężkich reakcji niepożądanych, takich jak agranulocytoza czy reakcje skórne. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia czynności szpiku kostnego, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, zespół astmy analgetycznej, ostrą przerywaną porfirię wątrobową oraz trzeci trymestr ciąży. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedociśnieniem i zaburzeniami krążenia, gdyż podanie pozajelitowe może pogłębić hemodynamiczne zaburzenia. Każdy ml roztworu zawiera 32,7 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodu, np. w niewydolności serca czy niekontrolowanym nadciśnieniu.
agranulocytoza, cytostatyk, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, fenylobutazon, hemoliza, hipowolemia, lek immunosupresyjny, leukopenia, metamizol sodowy jednowodny, niedociśnienie, nieopioidowy lek przeciwbólowy, obrzęk naczynioruchowy, oksyfenbutazon, ostra przerywana porfiria wątrobowa, pirazolidyny, pirazolony, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, szpik kostny, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie hematopoezy, zespół astmy analgetycznej
Leksykon leków
Interakcje leku – Testosteronum prolongatum Jelfa 100 mg/ml

Testosteron enantan, substancja czynna preparatu Testosteronum Prolongatum Jelfa, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie ważne jest ścisłe monitorowanie układu krzepnięcia u pacjentów stosujących jednocześnie doustne leki przeciwzakrzepowe, z kontrolą czasu protrombinowego i INR, zwłaszcza podczas inicjacji i odstawiania testosteronu. U chorych na cukrzycę, testosteron może obniżać stężenie glukozy i zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i dostosowania dawki insuliny. Ponadto, jednoczesne stosowanie testosteronu z ACTH lub kortykosteroidami może nasilać obrzęki, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami serca i wątroby. Testosteron zwiększa także stężenie oksyfenbutazonu, co może prowadzić do nasilenia efektów terapeutycznych i działań niepożądanych tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego.
choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, glikemia, globulina wiążąca tyroksynę, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, hormon tarczycy, insulinowrażliwość, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksyfenbutazon, oś podwzgórze-przysadka-gonady, powikłanie krwotoczne, profil lipidowy, terapia zastępcza testosteronem, testosteron enantan, testosteron endogenny, układ krzepnięcia, współczynnik INR, zaburzenie czynności tarczycy
Leksykon substancji czynnych
Testosteron dekanonian – Interakcje

Testosteron dekanonian, składnik preparatu Omnadren 250, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących doustne antykoagulanty, gdzie konieczne jest regularne kontrolowanie czasu protrombinowego i INR w celu uniknięcia powikłań krwotocznych lub zakrzepowych. U chorych z cukrzycą insulinoniezależną testosteron dekanonian może obniżać stężenie glukozy i zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i dostosowania dawki insuliny. Ponadto, jednoczesne stosowanie z ACTH lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko obrzęków, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, nerek lub wątroby. Interakcje z oksyfenbutazonem mogą prowadzić do wzrostu jego stężenia w surowicy, co wymaga modyfikacji dawkowania. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, salicylany, fenytoina i primidon, przyspieszają metabolizm testosteronu, obniżając jego efektywność terapeutyczną.
androgen, barbituran, białko wiążące hormony płciowe, cytochrom P450, czas protrombinowy, doustny antykoagulant, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fenytoina, gospodarka lipidowa, hepatotoksyczność, hormon adrenokortykotropowy, induktor enzymatyczny, insulina, karbamazepina, kortykosteroid, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm testosteronu, oksyfenbutazon, oś podwzgórze-przysadka-gonady, primidon, profil lipidowy, retencja płynów, ryfampicyna, salicylan, SHBG, terapia testosteronem, testosteron dekanonian, współczynnik INR