stężenie neomycyny

Stężenie neomycyny to parametr określający ilość tego antybiotyku aminoglikozydowego w roztworze lub preparacie farmaceutycznym. Neomycyna jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym głównie miejscowo ze względu na wysoką toksyczność przy podaniu ogólnoustrojowym.

W praktyce klinicznej neomycyna występuje najczęściej w stężeniach 0,25-0,5% w preparatach dermatologicznych oraz 0,25-1% w kroplach do oczu i uszu. Wyższe stężenia (3-25 mg/ml) stosuje się w roztworach do płukania jamy ustnej oraz w preparatach stosowanych w leczeniu miejscowym ran i owrzodzeń.

Monitorowanie stężenia neomycyny jest istotne ze względu na wąski indeks terapeutyczny i ryzyko nefrotoksyczności oraz ototoksyczności. W przypadku stosowania miejscowego należy przestrzegać zalecanych stężeń, szczególnie u pacjentów z uszkodzoną barierą skórną, gdzie możliwa jest zwiększona absorpcja systemowa.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Siarczan neomycyny – Właściwości farmakokinetyczne

Siarczan neomycyny, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo, wykazuje minimalne wchłanianie przez nieuszkodzoną skórę i błony śluzowe, co potwierdzają badania z aplikacją 0,5% maści na skórę (do 47,7 g) bez wykrywalnych stężeń w surowicy i moczu. W preparacie Maxitrol siarczan neomycyny występuje w stężeniu 3500 j.m./ml, podawany miejscowo na błonę śluzową oka, gdzie również przewiduje się ograniczone wchłanianie systemowe. Brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki po podaniu miejscowym, w tym wiązania z białkami osocza, metabolizmu i objętości dystrybucji, co jest zgodne z minimalnym wchłanianiem i ograniczoną dystrybucją systemową. W porównaniu do neomycyny, deksametazon (1 mg/ml w Maxitrol) wykazuje umiarkowane wchłanianie do cieczy wodnistej oka (maks. 30 ng/ml po 2 h), wiąże się z albuminami w 77-84%, ma klirens 0,111-0,225 l/h/kg i objętość dystrybucji 0,576-1,15 l/kg, a jego metabolit 6-β-hydroksydeksametazon stanowi około 60% wydalanej dawki.
6-β-hydroksydeksametazon, albuminy surowicy, antybiotyk aminoglikozydowy, błona śluzowa oka, ciecz wodnista, deksametazon, dystrybucja systemowa, eliminacja nerkowa, farmakokinetyka neomycyny, infekcja bakteryjna, krople do oczu, Maxitrol, metabolizm ogólnoustrojowy, nieuszkodzona skóra, okres półtrwania, plaster do prób prowokacyjnych, rana oparzeniowa, reakcja alergiczna, siarczan neomycyny, siarczan polimyksyny B, spojówka i rogówka, stężenie deksametazonu, stężenie neomycyny, surowica krwi, test płatkowy, TRUE Test, usunięcie zaćmy, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Przedawkowanie – Betnovate N (1,22 mg + 5 mg)/g

Betnovate N krem zawiera betametazonu walerianian (1,22 mg/g) oraz neomycyny siarczan (5 mg/g) i może ulegać wchłonięciu miejscowemu w ilościach wywołujących działania ogólnoustrojowe. Przedawkowanie, choć rzadkie, wiąże się z ryzykiem zespołu Cushinga (objawy: twarz księżycowata, otyłość centralna, rozstępy, nadciśnienie, zaburzenia metaboliczne) spowodowanego nadmiernym wchłanianiem kortykosteroidu oraz toksycznością neomycyny, manifestującą się ototoksycznością (zaburzenia słuchu, szumy uszne), nefrotoksycznością oraz zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi (osłabienie mięśni, blokada przewodnictwa). Nagłe odstawienie leku po długotrwałym stosowaniu może prowadzić do ostrej niewydolności nadnerczy.
betametazonu walerianian, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czynność nerek, hemodializa, nadciśnienie tętnicze, nadzór lekarski, nefrotoksyczność, neomycyny siarczan, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, ostra niewydolność nadnerczy, ostre przedawkowanie, ostrość słuchu, ototoksyczność, otyłość centralna, rozstępy skórne, stężenie neomycyny, twarz księżycowata, układ nerwowo-mięśniowy, wchłanianie kortykosteroidu, wchłanianie neomycyny, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia słuchu, zespół Cushinga
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. + 6000 j.m.)/ml

Preparat Maxitrol w postaci kropli do oczu zawiera deksametazon (1 mg/ml), siarczan neomycyny (3500 j.m./ml) oraz siarczan polimyksyny B (6000 j.m./ml). Po miejscowym podaniu deksametazonu w 0,1% zawiesinie maksymalne stężenie w cieczy wodnistej wynosi około 30 ng/ml i osiągane jest po 2 godzinach. Deksametazon wykazuje wysokie wiązanie z albuminami (77-84%), klirens w zakresie 0,111-0,225 l/h/kg oraz objętość dystrybucji 0,576-1,15 l/kg. Metabolizowany jest do 6-β-hydroksydeksametazonu, który stanowi około 60% dawki, a okres półtrwania leku wynosi 3-4 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem metabolitu w moczu, natomiast nie wykrywa się niezmienionego deksametazonu.
6-β-hydroksydeksametazon, albumina surowicy, antybiotyk aminoglikozydowy, ciecz wodnista, deksametazon, dostępność biologiczna, klirens deksametazonu, krople do oczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, siarczan neomycyny, siarczan polimyksyny B, spojówka, stężenie neomycyny, transformacja metaboliczna, usunięcie zaćmy, wiązanie z białkami

stężenie neomycyny

Powiązane wpisy

Siarczan neomycyny – Właściwości farmakokinetyczne

Przedawkowanie – Betnovate N (1,22 mg + 5 mg)/g

Właściwości farmakokinetyczne – Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. + 6000 j.m.)/ml