tłumienie łaknienia

Tłumienie łaknienia (anoreksja) to zmniejszenie lub utrata apetytu, prowadzące do ograniczenia przyjmowania pokarmów. Jest to złożony proces fizjologiczny, który może być wynikiem działania czynników hormonalnych, neuroprzekaźnikowych lub psychologicznych. W medycynie rozróżnia się tłumienie łaknienia fizjologiczne (np. po posiłku) oraz patologiczne, które może towarzyszyć wielu schorzeniom.

W regulacji łaknienia uczestniczą ośrodki głodu i sytości w podwzgórzu oraz liczne hormony, w tym leptyna, grelina, peptyd YY, cholecystokinina i insulina. Zaburzenia w działaniu tych mechanizmów mogą prowadzić do nieprawidłowego tłumienia łaknienia. Patologiczne tłumienie apetytu występuje w chorobach przewlekłych (nowotwory, niewydolność nerek, przewlekłe infekcje), zaburzeniach psychicznych (depresja, anoreksja nervosa), a także jako efekt uboczny niektórych leków (m.in. chemioterapeutyków, opioidów, leków przeciwdepresyjnych).

Farmakologiczne tłumienie łaknienia wykorzystuje się w leczeniu otyłości, stosując leki takie jak fentermina, orlistat, liraglutyd czy nowsze preparaty jak semaglutyd. Działają one poprzez różne mechanizmy: zwiększenie uczucia sytości, zmniejszenie wchłaniania tłuszczów lub naśladowanie działania hormonów jelitowych. Przy stosowaniu leków hamujących łaknienie istotne jest monitorowanie ich skuteczności oraz potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie w terapii długoterminowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 7,5 mg + 46 mg

Lek Qsiva, zawierający fenterminę i topiramat w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje synergistyczne działanie anorektyczne i metaboliczne, prowadzące do istotnej redukcji masy ciała. Fentermina działa poprzez stymulację uwalniania norepinefryny w podwzgórzu, co tłumi łaknienie, natomiast topiramat zwiększa uczucie sytości, zmniejsza perystaltykę przewodu pokarmowego, podnosi wydatkowanie energii oraz hamuje aktywność anhydrazy węglanowej, wpływając na metabolizm lipidów i ciśnienie tętnicze. W badaniach klinicznych (n=3678) roczne stosowanie Qsiva w dawkach 3,75 mg + 23 mg, 7,5 mg + 46 mg oraz 15 mg + 92 mg skutkowało średnią redukcją masy ciała odpowiednio o 5,1%, 7,8% i 9,8-10,9%, znacząco przewyższającą efekt placebo (1,2-1,6%). Procent pacjentów osiągających redukcję masy ciała ≥5%, ≥10% i ≥15% był istotnie wyższy w grupach leczonych Qsiva (p<0,001). Efekt ten był niezależny od płci, wieku, rasy, wyjściowego BMI oraz statusu cukrzycy.
anhydraza węglanowa, biosynteza lipidów, cholesterol HDL, choroby współistniejące, cukrzyca typu 2, dieta niskokaloryczna, diureza, fentermina i topiramat, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, metabolizm lipidów, obniżanie ciśnienia tętniczego, otyłość, otyłość i nadwaga, parametry lipidowe, perystaltyka układu pokarmowego, redukcja ciśnienia tętniczego, skurczowe ciśnienie tętnicze, stężenie triglicerydów, tłumienie łaknienia, uczucie sytości, uwalnianie norepinefryny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 3,75 mg + 23 mg

Qsiva to lek zawierający fenterminę i topiramat w czterech dawkach: 3,75 mg + 23 mg, 7,5 mg + 46 mg, 11,25 mg + 69 mg oraz 15 mg + 92 mg, stosowany w terapii otyłości. Fentermina działa anorektycznie poprzez stymulację uwalniania norepinefryny w podwzgórzu, natomiast topiramat redukuje masę ciała przez zwiększenie sytości, podwyższenie wydatku energetycznego oraz hamowanie enzymów anhydrazy węglanowej, co wpływa na metabolizm lipidów i ciśnienie tętnicze. W badaniach fazy III (EQUIP, CONQUER, OB-301) wykazano, że Qsiva w połączeniu z dietą niskokaloryczną i aktywnością fizyczną powoduje istotną statystycznie redukcję masy ciała: 5,1% dla dawki 3,75 mg + 23 mg, 7,8% dla 7,5 mg + 46 mg oraz 9,8-10,9% dla 15 mg + 92 mg, w porównaniu do 1,2-1,6% w grupie placebo.
anhydraza węglanowa, biosynteza lipidów, cholesterol HDL, choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca typu 2, dieta niskokaloryczna, diureza, dopamina, efekt anorektyczny, fentermina, fentermina i topiramat, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, metabolizm lipidów, norepinefryna, otyłość i nadwaga, parametry glikemiczne, perystaltyka układu pokarmowego, prewencja cukrzycy, profil lipidowy, redukcja masy ciała, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, serotonina, skurczowe ciśnienie tętnicze, tłumienie łaknienia, topiramat, triglicerydy, uczucie sytości, uwalnianie norepinefryny, wskaźnik BMI

tłumienie łaknienia

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 7,5 mg + 46 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 3,75 mg + 23 mg