Właściwości farmakokinetyczne
Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. + 6000 j.m.)/ml
Preparat Maxitrol w postaci kropli do oczu zawiera deksametazon (1 mg/ml), siarczan neomycyny (3500 j.m./ml) oraz siarczan polimyksyny B (6000 j.m./ml). Po miejscowym podaniu deksametazonu w 0,1% zawiesinie maksymalne stężenie w cieczy wodnistej wynosi około 30 ng/ml i osiągane jest po 2 godzinach. Deksametazon wykazuje wysokie wiązanie z albuminami (77-84%), klirens w zakresie 0,111-0,225 l/h/kg oraz objętość dystrybucji 0,576-1,15 l/kg. Metabolizowany jest do 6-β-hydroksydeksametazonu, który stanowi około 60% dawki, a okres półtrwania leku wynosi 3-4 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem metabolitu w moczu, natomiast nie wykrywa się niezmienionego deksametazonu.
- choroba oka ze współistniejącym odczynem zapalnym
- choroba zapalna przedniego odcinka gałki ocznej
- choroba zapalna rogówki
- choroba zapalna spojówki gałkowej
- choroba zapalna spojówki powiekowej
- przewlekłe zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka
- uszkodzenie rogówki wywołane oparzeniem chemicznym
- uszkodzenie rogówki wywołane oparzeniem cieplnym
- uszkodzenie rogówki wywołane oparzeniem radiacyjnym
- uszkodzenie rogówki wywołane wbiciem ciała obcego
Właściwości farmakokinetyczne leku Maxitrol
Preparat Maxitrol w postaci kropli do oczu, zawiesina, zawiera trzy substancje czynne: deksametazon (1 mg/ml), siarczan neomycyny (3500 j.m./ml) oraz siarczan polimyksyny B (6000 j.m./ml). Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne poszczególnych składników preparatu.1
Wchłanianie substancji czynnych
Wchłanianie deksametazonu
Badania przeprowadzone u pacjentów po chirurgicznym zabiegu usunięcia zaćmy wykazały, że po miejscowym podaniu do oczu deksametazonu w postaci 0,1% zawiesiny, maksymalne stężenie leku w cieczy wodnistej wynosi około 30 ng/ml i występuje po upływie 2 godzin od zakroplenia. W przypadku podania doustnego, dostępność biologiczna deksametazonu wynosi około 70%.2
Wchłanianie neomycyny
Farmakokinetyka neomycyny charakteryzuje się profilem podobnym do innych antybiotyków aminoglikozydowych. W badaniach przeprowadzonych na zdrowych mężczyznach, którym aplikowano na nieuszkodzoną skórę do 47,7 g maści zawierającej 0,5% siarczanu neomycyny z pozostawieniem na 6 godzin, nie stwierdzono obecności wykrywalnych stężeń neomycyny w surowicy krwi.3
Wchłanianie polimyksyny B
Wchłanianie polimyksyny B przez błony śluzowe charakteryzuje się słabą i zmienną absorpcją lub jej całkowitym brakiem. U pacjentów, którym podawano miejscowo ten antybiotyk na duże powierzchnie ran oparzeniowych, na spojówki i do zatok szczękowych, nie stwierdzono obecności polimyksyny B w wykrywalnych stężeniach w surowicy krwi.4
Dystrybucja substancji czynnych
Szczegółowe dane dotyczące dystrybucji dostępne są głównie dla deksametazonu. Substancja ta wiąże się z albuminami surowicy w około 77-84%. Klirens deksametazonu mieści się w zakresie od 0,111 l/h/kg do 0,225 l/h/kg, natomiast objętość dystrybucji wynosi od 0,576 l/kg do 1,15 l/kg.5
Metabolizm substancji czynnych
Deksametazon podlega procesowi metabolizmu, w wyniku którego powstaje 6-β-hydroksydeksametazon. Ten metabolit stanowi około 60% zastosowanej dawki leku.6
Eliminacja substancji czynnych
Eliminacja deksametazonu
Po osiągnięciu stężeń maksymalnych, poziom deksametazonu stopniowo się zmniejsza, a okres półtrwania leku wynosi 3 godziny. Deksametazon eliminowany jest z organizmu na drodze transformacji metabolicznej. Około 60% dawki ulega eliminacji z moczem w postaci 6-β-hydroksydeksametazonu. W moczu nie stwierdza się obecności niezmienionego deksametazonu. Okres półtrwania deksametazonu w osoczu jest względnie krótki i wynosi 3-4 godziny.7
Eliminacja neomycyny
W badaniach z udziałem zdrowych mężczyzn, którym aplikowano na nieuszkodzoną skórę do 47,7 g maści zawierającej 0,5% siarczanu neomycyny z pozostawieniem na 6 godzin, nie stwierdzono obecności wykrywalnych stężeń neomycyny w moczu.8
Eliminacja polimyksyny B
U pacjentów, którym podawano miejscowo polimyksynę B na duże powierzchnie ran oparzeniowych, na spojówki i do zatok szczękowych, nie stwierdzono obecności tego antybiotyku w wykrywalnych stężeniach w moczu.9
Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych
| Parametr | Deksametazon | Siarczan neomycyny | Siarczan polimyksyny B |
|---|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej | około 30 ng/ml (po 2h) | nie wykrywalne | nie wykrywalne |
| Dostępność biologiczna (podanie doustne) | około 70% | – | – |
| Wiązanie z białkami | 77-84% (albuminy) | – | – |
| Klirens | 0,111-0,225 l/h/kg | – | – |
| Objętość dystrybucji | 0,576-1,15 l/kg | – | – |
| Główny metabolit | 6-β-hydroksydeksametazon | – | – |
| Okres półtrwania | 3-4 godziny | – | – |
| Wydalanie | 60% dawki z moczem w postaci 6-β-hydroksydeksametazonu | nie wykrywalne w moczu | nie wykrywalne w moczu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania