Leki zawierające w składzie
siarczan neomycyny

Siarczan neomycyny to antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania, stosowany głównie miejscowo w leczeniu zakażeń skóry, błon śluzowych oraz oczu. Działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej. Jest skuteczny wobec wielu bakterii Gram-ujemnych (w tym Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli) oraz niektórych Gram-dodatnich.

W Polsce siarczan neomycyny występuje w preparatach takich jak: Neomycinum Jelfa (maść), Dicortineff (krople do oczu i uszu, w połączeniu z deksametazonem i fludroksortydem), Maxitrol (krople i maść do oczu, w połączeniu z deksametazonem i polimyksyną B), Sulfatiazolum cum Neomycini (maść), oraz w różnych złożonych preparatach zawierających dodatkowo inne substancje o działaniu przeciwzapalnym lub przeciwbólowym.

Największą zaletą stosowania siarczanu neomycyny jest jego wysoka skuteczność w leczeniu miejscowych zakażeń bakteryjnych oraz niska częstość wywoływania oporności bakteryjnej przy stosowaniu miejscowym. Dodatkowo, ze względu na słabą penetrację przez skórę, przy stosowaniu miejscowym rzadko powoduje działania ogólnoustrojowe, co zwiększa jego profil bezpieczeństwa w porównaniu do stosowania ogólnego.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych z tą substancją. Siarczan neomycyny ma wysokie ryzyko wywoływania reakcji alergicznych – jest jednym z najczęstszych alergenów kontaktowych wśród antybiotyków stosowanych miejscowo. Może również wykazywać działanie ototoksyczne (uszkadzające słuch) i nefrotoksyczne (uszkadzające nerki) przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub przy stosowaniu na uszkodzoną skórę, co może prowadzić do zwiększonej absorpcji ogólnoustrojowej. Z tego powodu nie powinien być stosowany długoterminowo, na duże powierzchnie skóry ani u pacjentów z niewydolnością nerek.