Leki zawierające w składzie
chlorowodorek tetrakainy
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Chlorowodorek tetrakainy to lek miejscowo znieczulający z grupy estrów, stosowany w znieczuleniu powierzchniowym błon śluzowych. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje przewodzenie impulsów bólowych. Tetrakaina charakteryzuje się silnym i długotrwałym działaniem znieczulającym, które utrzymuje się od 2 do 4 godzin.
W Polsce tetrakaina występuje w preparatach takich jak Dicaine, Tetralysal oraz w preparatach złożonych jak Lidocain-Tetracaine. Jest stosowana głównie w okulistyce, laryngologii, stomatologii oraz podczas endoskopii. Często występuje w kroplach do oczu, żelach i aerozolach do stosowania na błony śluzowe.
Największą zaletą chlorowodorku tetrakainy jest jego silne i długotrwałe działanie znieczulające, co pozwala na przeprowadzanie procedur medycznych przy minimalnym dyskomforcie pacjenta. Lek wykazuje szybki początek działania (około 1-2 minuty) i niskie ryzyko reakcji alergicznych w porównaniu do niektórych innych środków znieczulających.
Należy jednak pamiętać o potencjalnych niebezpieczeństwach związanych ze stosowaniem tetrakainy. Może ona powodować podrażnienie miejscowe, a przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ogólnoustrojowych, w tym drgawek, zaburzeń rytmu serca, hipotensji, a nawet zatrzymania krążenia. U pacjentów z nadwrażliwością na estry kwasu paraaminobenzoesowego możliwe są reakcje alergiczne. Tetrakaina może także maskować objawy uszkodzenia tkanek, dlatego wymaga ostrożnego stosowania pod nadzorem medycznym.
Lista leków z tym składnikiem
-
TRUE Test 36 – Plaster do prób prowokacyjnych – –
Produkt leczniczy składa się z trzech paneli samoprzylepnych, zawierających łącznie 36 płatków nasączonych różnorodnymi substancjami testującymi, takimi jak siarczan niklu, neomycyna, kalafonia, balsam peruwiański oraz mieszaniny substancji zapachowych i parabenów. Plaster zawiera substancje czynne mające na celu wykrywanie alergii skórnych. Stosowany jest wyłącznie u dorosłych do diagnostyki alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Pozwala na identyfikację czynników wywołujących reakcje alergiczne poprzez testy prowokacyjne.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna- 17-maślan hydrokortyzonu
- 2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol
- 21-piwalan tiksokortolu
- aldehyd amylocynamonowy
- aldehyd cynamonowy
- alkohol cynamonowy
- alkohole sterolowe z lanoliny
- bacytracyna
- balsam peruwiański
- benzokaina
- błękit zawiesinowy 106
- budezonid
- chlorchinaldol
- chlorek kobaltu
- chlorowodorek cynchokainy
- chlorowodorek tetrakainy
- Cl+Me-izotiazolinon
- diazolidynylomocznik
- dibutyloditiokarbaminian cynku
- dichlorowodorek etylenodiaminy
- dichromian potasu
- dietyloditiokarbaminian cynku
- difenyloguanidyna
- disiarczek dibenzotiazylu
- disiarczek dipentametylenotiuramu
- disiarczek tetrametylotiuramu
- disulfiram
- eugenol
- formaldehyd
- geraniol
- hydroksycytronellal
- imidazolidynylomocznik
- izoeugenol
- kalafonia
- kliochinol
- merkaptobenzotiazol
- metylodibromoglutaronitryl
- morfolinylomerkaptobenzotiazol
- N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina
- N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid
- N-hydroksymetylo imid kwasu bursztynowego
- N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina
- N,N’-difenylo-parafenylenodiamina
- parafenylenodiamina
- parahydroksybenzoesan benzylu
- parahydroksybenzoesan butylu
- parahydroksybenzoesan etylu
- parahydroksybenzoesan metylu
- parahydroksybenzoesan propylu
- partenolid
- quaternium-15
- siarczan neomycyny
- siarczan niklu
- siarczek tetrametylotiuramu
- tiomersal
- tiosiarczan sodowy złota
- wyciąg z mchu dębowego
- żywica epoksydowa
- żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa
Kategoria leku