Leki zawierające w składzie
tiosiarczan sodowy złota

Tiosiarczan sodowy złota (znany również jako złoto sodowe tiosiarczanowe) to związek chemiczny zawierający złoto, stosowany w medycynie głównie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Działa poprzez modulowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu, hamując procesy zapalne w stawach. Mechanizm działania obejmuje hamowanie fagocytozy, redukcję wytwarzania cytokin prozapalnych oraz zmniejszenie aktywności limfocytów.

W Polsce związek ten występuje w preparacie Tauredon (aurotiojabłczan sodu), podawanym w formie iniekcji domięśniowych. Należy do grupy leków modyfikujących przebieg choroby (DMARDs) stosowanych w reumatologii. Terapia złotem (chryzoterapia) jest obecnie rzadziej stosowana ze względu na wprowadzenie nowszych, skuteczniejszych leków biologicznych i syntetycznych.

Największą zaletą tiosiarczan sodowego złota jest jego skuteczność w redukcji objawów RZS u pacjentów, którzy nie odpowiadają na leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwzapalnymi. U części pacjentów prowadzi do długotrwałej remisji choroby i pozwala na zmniejszenie dawek leków sterydowych. Dodatkowo, w przeciwieństwie do niektórych nowszych terapii, jest stosunkowo tani.

Do najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem tiosiarczan sodowego złota należą reakcje niepożądane, które mogą wystąpić u około 30-40% pacjentów. Obejmują one: reakcje skórne (wysypki, świąd), zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia), nefropatię (białkomocz), zapalenie błon śluzowych jamy ustnej oraz rzadziej uszkodzenie wątroby i reakcje anafilaktyczne. Ze względu na profil bezpieczeństwa, podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów laboratoryjnych, szczególnie morfologii krwi i funkcji nerek.