samoindukcja metabolizmu
Samoindukcja metabolizmu to zjawisko farmakologiczne, w którym substancja (najczęściej lek) stymuluje swój własny metabolizm poprzez indukcję enzymów, które biorą udział w jej biotransformacji. Zjawisko to występuje, gdy lek aktywuje ekspresję genów kodujących enzymy cytochromu P450 (CYP), odpowiedzialne za metabolizowanie substancji obcych w organizmie.
Klinicznie samoindukcja metabolizmu prowadzi do przyspieszenia eliminacji leku z organizmu i zmniejszenia jego stężenia we krwi w trakcie terapii. Skutkiem tego może być osłabienie efektu terapeutycznego, co wymaga modyfikacji dawkowania. Klasycznymi przykładami leków wywołujących samoindukcję są karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna i etanol.
Zjawisko samoindukcji metabolizmu ma istotne znaczenie w farmakoterapii, szczególnie w leczeniu przewlekłym. Wymaga monitorowania stężenia leku we krwi oraz potencjalnych interakcji z innymi jednocześnie stosowanymi lekami. Samoindukcja może również prowadzić do zmian w metabolizmie innych substancji, co zwiększa ryzyko interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lewodropropizyna, substancja czynna preparatu Contril (60 mg/10 ml syropu), charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (>75%) oraz szybkim wchłanianiem, co umożliwia szybki początek działania. Profil farmakokinetyczny jest spójny u szczurów, psów i ludzi, z niskim wiązaniem z białkami osocza (11-14%), co zwiększa dostępność wolnej frakcji leku i jego penetrację do tkanek. Czas półtrwania wynosi 1-2 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem około 35% dawki w postaci niezmienionej i metabolitów (lewodropropizyna skoniugowana, wolna i skoniugowana p-hydroksylewodropropizyna) w ciągu 48 godzin.
białka osocza, biodostępność, czas półtrwania, dawka wielokrotna, dystrybucja leku, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, hydroksylewodropropizyna, kumulacja leku, lewodropropizyna, niewydolność nerek, penetracja tkankowa, podanie doustne, preparat lewodropropizyny, samoindukcja metabolizmu, układ moczowy, wchłanianie, wydalanie nerkowe -
Leksykon leków
Lewodropropizyna, substancja czynna syropu LevoDril (60 mg/10 ml), charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (>75%) oraz szybkim wchłanianiem i dystrybucją. Po podaniu doustnym odzysk radioaktywności wynosi 93%, co potwierdza efektywne wchłanianie. Stopień wiązania z białkami osocza jest niski (11-14%), co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych związanych z wypieraniem z połączeń białkowych. Czas półtrwania leku wynosi około 1-2 godziny, co wymaga podawania preparatu wielokrotnie w ciągu doby, aby utrzymać stężenie terapeutyczne. Lewodropropizyna jest głównie wydalana przez nerki, zarówno w formie niezmienionej, jak i jako metabolity (skoniugowana lewodropropizyna oraz p-hydroksylewodropropizyna), a całkowita ilość wydalona z moczem w ciągu 48 godzin stanowi około 35% dawki.
absorpcja, białka osocza, biodostępność, biodostępność doustna, czas półtrwania, dystrybucja, hydroksylacja, hydroksylewodropropizyna, interakcja lekowa, kumulacja leku, lewodropropizyna, metabolit, metabolizm, niewydolność nerek, parametr farmakokinetyczny, proces koniugacji, profil farmakokinetyczny, samoindukcja metabolizmu, stężenie terapeutyczne, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wydalanie -
Leksykon leków
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan (60 mg), wykazuje wysoką biodostępność doustną (>75%) oraz szybkie wchłanianie i dystrybucję u ludzi, co przekłada się na szybki początek działania przeciwkaszlowego. Czas półtrwania leku wynosi około 1-2 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem około 35% dawki w postaci niezmienionej i metabolitów (m.in. lewodropropizyna skoniugowana, p-hydroksylewodropropizyna wolna i skoniugowana) w ciągu 48 godzin. Lewodropropizyna charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza (11-14%), co zwiększa dostępność wolnej frakcji leku.
absorpcja, biodostępność, czas półtrwania leku, dystrybucja, działanie niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, hydroksylacja leku, koniugacja leku, kumulacja leku, lewodropropizyna, metabolizm, niewydolność nerek, postać niezmieniona leku, samoindukcja metabolizmu, stężenie terapeutyczne, terapia wielodawkowa, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie, wydalanie nerkowe
