chlorowodorek lerkanidypiny
Chlorowodorek lerkanidypiny to substancja należąca do grupy blokerów kanału wapniowego typu L, podklasy dihydropirydyn trzeciej generacji. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec naczyń krwionośnych i długim okresem działania hipotensyjnego, które może utrzymywać się nawet przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki.
Mechanizm działania polega na blokowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i w konsekwencji obniżenia ciśnienia tętniczego. W porównaniu do innych leków z tej grupy, lerkanidypina wykazuje wysoki współczynnik lipofilności, co przekłada się na wolniejszy początek działania, ale również dłuższy efekt terapeutyczny.
Lek stosowany jest głównie w terapii pierwotnego nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym. Dzięki swojemu profilowi farmakokinetycznemu rzadziej powoduje odruchową tachykardię i obrzęki obwodowe w porównaniu do starszych pochodnych dihydropirydyny. Dostępny jest najczęściej w tabletkach o dawkach 10 mg i 20 mg, podawanych raz na dobę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lapress 10 mg
Lek Lapress (lerkanidypina) dostępny jest w dawkach 10 mg i 20 mg (odpowiednio 9,4 mg i 18,8 mg lerkanidypiny) i wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić potencjalne działania niepożądane takie jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie oraz rzadko występująca senność, które mogą zaburzać koordynację ruchową, spowalniać reakcje i obniżać czujność pacjenta. Szczególnie istotne jest poinformowanie pacjenta o konieczności oceny indywidualnej reakcji na lek przed prowadzeniem pojazdów oraz zalecenie powstrzymania się od takich czynności w przypadku wystąpienia objawów wpływających na zdolności psychomotoryczne.
antagonista wapnia, chlorowodorek lerkanidypiny, choroba współistniejąca, dawka początkowa, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, Lapress, lerkanidypina, osłabienie, senność, spowolnienie reakcji, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lecalpin 10 mg
Lek Lecalpin jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek lerkanidypiny jako substancję czynną, w dawkach 10 mg i 20 mg. Tabletka 10 mg zawiera 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny (odpowiadające 9,4 mg lerkanidypiny), natomiast tabletka 20 mg zawiera 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny (18,8 mg lerkanidypiny). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (30 mg w dawce 10 mg i 60 mg w dawce 20 mg), magnezu stearynian, powidon, karboksymetyloskrobię sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz specyficzne otoczki Opadry II Yellow (dla 10 mg) i Opadry II Pink (dla 20 mg), zawierające polimery, pigmenty i środki przeciwzbrylające. Tabletki różnią się wielkością i kolorem: 10 mg są żółte, o średnicy 6,5 mm, a 20 mg różowe, o średnicy 8,5 mm, obie z linią podziału i oznaczeniem „L”. Linia podziału służy ułatwieniu połykania, nie dzieli dawki na równe części.
alkohol poliwinylowy, blister PVDC/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek lerkanidypiny, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, lerkanidypina, linia podziału, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 20 mg
Lek Lapress zawierający lerkanidypinę w dawkach 10-20 mg stosowany raz na dobę w terapii nadciśnienia tętniczego wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych z udziałem 1200 pacjentów leczonych lerkanidypiną oraz 603 pacjentów placebo, a także długoterminowych badań obejmujących 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia i kołatanie serca. Inne działania niepożądane o różnej częstości występowania obejmują m.in. zawroty głowy, senność, omdlenia, nudności, wymioty, biegunki, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy. Warto podkreślić, że lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
aminotransferazy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, chlorowodorek lerkanidypiny, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glukoza we krwi, kołatanie serca, lipidy w surowicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, senność, tachykardia, wielomocz, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lerkanidypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego w dawkach 10 mg lub 20 mg chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, także w preparatach złożonych z enalaprylem. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zaburzeniami czynności lewej komory serca oraz chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, w tym dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek dawkę 10 mg/dobę można stosować ostrożnie, natomiast dawka 20 mg/dobę wymaga szczególnej kontroli. Stosowanie jest przeciwwskazane przy GFR < 30 ml/min oraz u pacjentów poddawanych hemodializie lub z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów dializowanych otrzewnowo obserwowano mętność płynu otrzewnowego z powodu podwyższonego stężenia triglicerydów, co może być mylnie interpretowane jako zapalenie otrzewnej.
adrenalina, agranulocytoza, antagonista wapnia, antybiotykoterapia, brak laktazy, chlorowodorek lerkanidypiny, choroba niedokrwienna serca, dializa otrzewnowa, diuretyk pętlowy, dławica piersiowa, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, induktor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, kolagenoza, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie objawowe, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, piorunująca martwica wątroby, pochodna dihydropirydyny, roztwór fizjologiczny soli, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie otrzewnej, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lecalpin 10 mg
Lerkanidypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje selektywne działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia całkowitego oporu obwodowego i skutecznego działania przeciwnadciśnieniowego. Preparat Lecalpin dostępny jest w dawkach 10 mg i 20 mg, a jego efekt terapeutyczny utrzymuje się mimo krótkiego okresu półtrwania w osoczu, co jest związane z wysokim powinowactwem do lipidów błon komórkowych. Lerkanidypina nie wykazuje ujemnego działania inotropowego, a jej rozszerzające naczynia działanie rozwija się stopniowo, minimalizując ryzyko ostrego niedociśnienia i odruchowej tachykardii. Skuteczność leku potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 4800 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w tym osoby w podeszłym wieku oraz chorych z cukrzycą, stosując lerkanidypinę zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z ACE-I, diuretykami i beta-adrenolitykami.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, chlorowodorek lerkanidypiny, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, działanie inotropowe, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, izolowane nadciśnienie skurczowe, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przezbłonowy napływ jonów wapnia, tachykardia odruchowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lapress
Lerkanidypina, zawarta w preparacie Lapress, jest antagonistą kanałów wapniowych, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (zwłaszcza bez stymulatora serca), dysfunkcją lewej komory, chorobą niedokrwienną serca oraz dławicą piersiową. U tych grup istnieje ryzyko pogłębienia zaburzeń przewodzenia, nasilenia objawów dławicowych, a nawet zawału mięśnia sercowego, co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawki. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby standardowa dawka 10 mg/dobę jest zwykle dobrze tolerowana, jednak dawka 20 mg wymaga ostrożności i monitorowania ze względu na możliwość nasilonego działania przeciwnadciśnieniowego. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (GFR < 30 ml/min), w tym poddawanych hemodializie.
antagonista wapnia, antybiotykoterapia, badanie hemodynamiczne, chlorowodorek lerkanidypiny, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory serca, działanie przeciwnadciśnieniowe, fenytoina, galaktozemia, induktor enzymu CYP3A4, infekcyjne zapalenie otrzewnej, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, mętny płyn otrzewnowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametr sercowo-naczyniowy, ryfampicyna, stężenie triglicerydów, stymulator serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lernidum 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lerkanidypiny wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek nie wywiera istotnych negatywnych efektów na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy, potwierdzając selektywność działania na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach zaobserwowano działania toksyczne związane z nasileniem farmakodynamicznym przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i kancerogennego lerkanidypiny.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek lerkanidypiny, dawka przeciwnadciśnieniowa, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, utrata zarodka przed zagnieżdżeniem - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lercan 10 mg
Lerkanidypina, substancja czynna preparatu Lercan (dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych), wykazuje niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie oraz rzadko występująca senność, mogą zaburzać równowagę, koncentrację i czas reakcji, co stanowi potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. W związku z tym lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku oraz zalecić szczególną ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, monitorowanie objawów oraz unikanie jednoczesnego stosowania leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 10 mg, szczególnie u osób regularnie prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.
- Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Wskazania do stosowania
Lerkanidypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, jest wskazana głównie do leczenia łagodnego do umiarkowanego pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Dostępna jest w formie chlorowodorku w dawkach 10 mg (zawierających 9,4 mg substancji czynnej) oraz 20 mg (18,8 mg substancji czynnej). W monoterapii stosuje się ją jako lek pierwszego rzutu lub alternatywę u pacjentów z nowo rozpoznanym nadciśnieniem lub nietolerujących innych leków hipotensyjnych. W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego, lerkanidypina może być łączona z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE-I), np. enalaprylem, w preparatach złożonych takich jak Lercaprel (10 mg enalaprylu + 10 mg lerkanidypiny) oraz Coripren (20 mg enalaprylu + 20 mg lerkanidypiny). Preparaty te są stosowane odpowiednio w terapii uzupełniającej lub zastępczej, poprawiając adherencję do leczenia.
antagonista wapnia, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, chlorowodorek lerkanidypiny, dławica piersiowa, enalapryl, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, lek hipotensyjny, lek pierwszego rzutu, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lernidum 20 mg
W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz informował pacjenta o potencjalnym wpływie leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest szczególnie ważne w przypadku leków działających na układ sercowo-naczyniowy, takich jak lerkanidypina (Lernidum). Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, lerkanidypina w dawkach 10 mg i 20 mg, dostępna w formie tabletek powlekanych, zasadniczo nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Niemniej jednak, lekarz powinien zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie oraz rzadko senność, które mogą upośledzać koordynację i czas reakcji, a tym samym bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lercanidipine Medreg 20 mg
Lek Lercanidipine Medreg, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg lub 20 mg, jest antagonistą kanału wapniowego o niewielkim wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie (częstość występowania: często) oraz senność (rzadko), które mogą znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Zawroty głowy i senność stanowią szczególne zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów, dlatego pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów do czasu ustąpienia tych objawów. Osłabienie i zmęczenie wymagają oceny nasilenia objawów i zachowania ostrożności przy podejmowaniu decyzji o prowadzeniu pojazdów.
antagonista wapnia, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, chlorowodorek lerkanidypiny, dawkowanie leku, działanie niepożądane, farmakoterapia, kumulacja leku, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwhistaminowy, opioidowy lek przeciwbólowy, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lercanidipine Medreg 10 mg
Lercanidipine Medreg to lek wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg (odpowiadającej 9,4 mg lerkanidypiny) oraz 20 mg (odpowiadającej 18,8 mg lerkanidypiny). Tabletki mają linię podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służy ona do dzielenia na równe dawki. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu, a jego podanie wymaga potwierdzenia rozpoznania pierwotnego nadciśnienia tętniczego bez przyczyn wtórnych.
antagonista wapnia, chlorowodorek lerkanidypiny, kanał wapniowy typu L, kontrola ciśnienia krwi, lerkanidypina, nadciśnienie idiopatyczne, nadciśnienie samoistne, obniżenie ciśnienia tętniczego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, podwyższone ciśnienie krwi, powikłania sercowo-naczyniowe, rozszerzenie naczyń obwodowych, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karnidin 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lerkanidypiny, substancji czynnej leku Karnidin, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Analizy farmakologiczne bezpieczeństwa na modelach zwierzęcych potwierdziły brak negatywnego wpływu na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy w dawkach terapeutycznych. Długoterminowe testy toksyczności na szczurach i psach ujawniły jedynie efekty farmakodynamiczne charakterystyczne dla antagonistów kanałów wapniowych, bez nieoczekiwanych mechanizmów toksyczności. W standardowych testach genotoksyczności lerkanidypina nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, antagonista kanałów wapniowych, autonomiczny układ nerwowy, chlorowodorek lerkanidypiny, dystocja, działanie mutagenne, działanie sedatywne, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, lerkanidypina, mutacja genowa, nadciśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju płodu, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, potencjał kancerogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lecalpin 20 mg
Lecalpin, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek w dawkach 10 mg i 20 mg, jest wybiórczym antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn o dominującym działaniu naczyniowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu przezbłonowego napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozkurczu i zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego. Lek charakteryzuje się przedłużonym działaniem przeciwnadciśnieniowym mimo krótkiego okresu półtrwania, co jest efektem wysokiego powinowactwa do błon komórkowych i znacznej rozpuszczalności w lipidach. Istotne jest, że lerkanidypina nie wykazuje ujemnego działania inotropowego, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo, stopniowe rozszerzanie naczyń minimalizuje ryzyko ostrego niedociśnienia i odruchowej tachykardii.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, chlorowodorek lerkanidypiny, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dihydropirydyna, dysfagia, działanie inotropowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, enancjomer, inhibitor konwertazy angiotensyny, izolowane nadciśnienie skurczowe, jon wapnia, lek moczopędny, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, opór obwodowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, powinowactwo do błon komórkowych, rozpuszczalność w lipidach, tachykardia odruchowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lecalpin 10 mg
Lecalpin, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg i 20 mg (odpowiednio 9,4 mg i 18,8 mg substancji czynnej), jest lekiem przeciwnadciśnieniowym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego samoistnego o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Tabletki powlekane mają charakterystyczny wygląd: dawka 10 mg jest żółta, okrągła o średnicy 6,5 mm, a dawka 20 mg różowa, okrągła o średnicy 8,5 mm, obie z linią podziału i oznaczeniem „L”. Linia podziału służy jedynie ułatwieniu połknięcia, nie do dzielenia na równe dawki. Tabletki zawierają także laktozę jednowodną (30 mg w dawce 10 mg i 60 mg w dawce 20 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, chlorowodorek lerkanidypiny, ciśnienie tętnicze krwi, kanał wapniowy typu L, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, mięsień gładki naczyń, nadciśnienie tętnicze samoistne, napięcie naczyń, nietolerancja laktozy, pochodna dihydropirydyny, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lapress 20 mg
Preparat Lapress, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg i 20 mg, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, lek wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednakże może powodować działania niepożądane takie jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie oraz rzadko senność, które mogą istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta. W związku z tym konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz monitorowanie wystąpienia tych objawów, które mogą zwiększać ryzyko wypadków komunikacyjnych lub urazów podczas obsługi urządzeń mechanicznych.
antagonista wapnia, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek lerkanidypiny, czas reakcji, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, farmakoterapia, lerkanidypina, objaw niepożądany, obniżenie koncentracji, osłabienie, schorzenie współistniejące, senność, sprawność manualna, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Karnidin 20 mg
Karnidin, zawierający chlorowodorek lerkanidypiny, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg i 20 mg, gdzie tabletka 10 mg zawiera 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny (9,4 mg lerkanidypiny), a tabletka 20 mg – 20 mg chlorowodorku (18,8 mg lerkanidypiny). Tabletki są powlekane, okrągłe, dwuwypukłe z linią podziału (nie służącą do dzielenia na równe dawki), o średnicy odpowiednio 6,5 mm (10 mg, żółte) i 8,5 mm (20 mg, różowe). Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych typu L w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, chlorowodorek lerkanidypiny, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze, kanał wapniowy typu L, lerkanidypina, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nadciśnienie tętnicze wtórne, obniżenie ciśnienia tętniczego, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń, terapia skojarzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lercan 10 mg
Lek Lercan (chlorowodorek lerkanidypiny) jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, stosowanych doustnie raz na dobę, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg, którą można stopniowo zwiększyć do 20 mg na dobę, przy czym pełne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po około 2 tygodniach terapii. Nie zaleca się przekraczania dawki 20 mg ze względu na plateau efektu terapeutycznego i wzrost ryzyka działań niepożądanych. Tabletki 20 mg można dzielić na równe dawki, natomiast tabletki 10 mg posiadają linię podziału jedynie ułatwiającą połknięcie, a nie podział na równe części. W trakcie leczenia należy unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego ze względu na potencjalne interakcje farmakokinetyczne.
chlorowodorek lerkanidypiny, dializoterapia, diuretyk, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, GFR, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, Lercan, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podawanie doustne, profil bezpieczeństwa, terapia przeciwnadciśnieniowa, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lercanidipine Medreg 20 mg
Chlorowodorek lerkanidypiny, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, w przypadku przedawkowania (30-800 mg) wywołuje poważne zaburzenia hemodynamiczne, głównie poprzez nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co prowadzi do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Przy bardzo wysokich dawkach (>200 mg) może dojść do utraty selektywności obwodowej, skutkującej paradoksalną bradykardią oraz ujemnym efektem inotropowym na mięsień sercowy. Objawy kliniczne zatrucia obejmują niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, które wynikają z farmakodynamicznego działania leku na układ sercowo-naczyniowy i ośrodkowy układ nerwowy.
antagonista wapnia, blokada kanałów wapniowych, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek lerkanidypiny, diureza, działanie inotropowe ujemne, gospodarka płynowa, hemodializa, hipoperfuzja OUN, kardiomiocyt, kołatanie serca, mechanizm kompensacyjny, mięsień sercowy, monitorowanie parametrów życiowych, naczynia mózgowe, niedociśnienie tętnicze, powrót żylny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie hemodynamiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lernidum 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku lerkanidypiny, substancji czynnej leku Lernidum, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu krążenia, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego, odruchowej tachykardii, a przy bardzo dużych dawkach (30-800 mg) także do bradykardii i ujemnego działania inotropowego. Klinicznie obserwuje się objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, senność oraz wymioty. W najcięższych przypadkach może dojść do wstrząsu kardiogennego, niedokrwienia mięśnia sercowego i niewydolności nerek. Ze względu na długotrwałe działanie i wysoką lipofilność lerkanidypiny, monitorowanie pacjenta powinno trwać co najmniej 24 godziny, a stężenie leku w osoczu nie jest wiarygodnym wskaźnikiem ryzyka. Dializoterapia jest nieskuteczna w eliminacji leku z organizmu.
aminy katecholowe, atropina, bradykardia, chlorowodorek lerkanidypiny, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, dopamina, działanie inotropowe, furosemid, glikozydy naparstnicy, kołatanie serca, lipofilność, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, płukanie żołądka, pochodne dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ krążenia, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny