Właściwości farmakodynamiczne
Lecalpin 10 mg

Lerkanidypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje selektywne działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia całkowitego oporu obwodowego i skutecznego działania przeciwnadciśnieniowego. Preparat Lecalpin dostępny jest w dawkach 10 mg i 20 mg, a jego efekt terapeutyczny utrzymuje się mimo krótkiego okresu półtrwania w osoczu, co jest związane z wysokim powinowactwem do lipidów błon komórkowych. Lerkanidypina nie wykazuje ujemnego działania inotropowego, a jej rozszerzające naczynia działanie rozwija się stopniowo, minimalizując ryzyko ostrego niedociśnienia i odruchowej tachykardii. Skuteczność leku potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 4800 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w tym osoby w podeszłym wieku oraz chorych z cukrzycą, stosując lerkanidypinę zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z ACE-I, diuretykami i beta-adrenolitykami.

Właściwości farmakodynamiczne leku Lecalpin

Lerkanidypina, substancja czynna produktu leczniczego Lecalpin, należy do grupy farmakoterapeutycznej wybiórczych antagonistów wapnia o dominującym działaniu naczyniowym, dokładniej do pochodnych dihydropirydyny (kod ATC: C 08 CA 13). Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg lub 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku.1

Mechanizm działania

Lerkanidypina działa jako antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, którego podstawowym mechanizmem działania jest hamowanie przezbłonowego napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśni gładkich. Efekt przeciwnadciśnieniowy wynika z bezpośredniego działania rozkurczającego na komórki mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego.2

Charakterystyka farmakodynamiczna

Istotną cechą farmakodynamiczną lerkanidypiny jest jej przedłużone działanie przeciwnadciśnieniowe, które utrzymuje się mimo stosunkowo krótkiego okresu półtrwania w osoczu. Ten efekt wynika z wysokiego powinowactwa i znacznej rozpuszczalności substancji w lipidach błon komórkowych. Dodatkowo lerkanidypina charakteryzuje się brakiem ujemnego działania inotropowego (nie osłabia kurczliwości mięśnia sercowego), co jest wynikiem jej wysoce wybiórczego działania na naczynia krwionośne.3

Klinicznie istotny jest fakt, że rozszerzenie naczyń krwionośnych indukowane przez lerkanidypinę występuje stopniowo. Dzięki temu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym rzadko obserwuje się ostre niedociśnienie z towarzyszącą odruchową tachykardią, co stanowi korzystny profil bezpieczeństwa leku.4

Warto podkreślić, że aktywność przeciwnadciśnieniowa lerkanidypiny, podobnie jak w przypadku innych asymetrycznych 1,4-dihydropirydyn, jest głównie związana z jej S-enancjomerem.5

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania kliniczne potwierdzające skuteczność

Skuteczność kliniczna i profil bezpieczeństwa lerkanidypiny w dawkach 10-20 mg podawanych raz na dobę zostały kompleksowo ocenione w szeregu badań klinicznych. Przeprowadzono kontrolowane placebo badania z podwójnie ślepą próbą, w których uczestniczyło 1200 pacjentów otrzymujących lerkanidypinę oraz 603 pacjentów w grupie placebo. Dodatkowo wykonano długoterminowe kontrolowane i niekontrolowane okresowe badania kliniczne z udziałem łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.6

Populacje pacjentów objęte badaniami

Większość badań klinicznych przeprowadzono w zróżnicowanych populacjach pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym pierwotnym. Wśród badanych znaleźli się zarówno pacjenci w podeszłym wieku, jak i osoby z cukrzycą. Lerkanidypina była stosowana zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak:7

  • Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I) – leki blokujące enzym przekształcający angiotensynę I w angiotensynę II
  • Leki moczopędne – środki zwiększające wydalanie wody i elektrolitów przez nerki
  • Beta-adrenolityki – preparaty blokujące receptory beta-adrenergiczne

Skuteczność w ciężkim nadciśnieniu tętniczym

Oprócz badań potwierdzających skuteczność w głównych wskazaniach terapeutycznych, przeprowadzono również małe, niekontrolowane, ale randomizowane badanie z udziałem pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym (ciśnienie rozkurczowe 114,5 ± 3,7 mmHg). Wyniki wykazały, że ciśnienie tętnicze powróciło do wartości prawidłowych u:8

  • 40% z 25 pacjentów otrzymujących lerkanidypinę w dawce 20 mg jeden raz na dobę
  • 56% z 25 pacjentów otrzymujących lerkanidypinę w dawce 10 mg dwa razy na dobę

Powyższe wyniki sugerują, że w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, schemat dawkowania dwa razy na dobę może zapewniać lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego niż podawanie leku raz na dobę.

Skuteczność w izolowanym nadciśnieniu skurczowym

Szczególnie istotne są wyniki randomizowanego, kontrolowanego placebo badania z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, przeprowadzonego wśród pacjentów z izolowanym skurczowym nadciśnieniem tętniczym. W badaniu tym lerkanidypina wykazała znaczącą skuteczność w obniżaniu ciśnienia skurczowego z początkowych wartości średnich 172,6 ± 5,6 mmHg do 140,2 ± 8,7 mmHg.9

Parametr Wartość początkowa Wartość po leczeniu lerkanidypiną Różnica
Ciśnienie skurczowe 172,6 ± 5,6 mmHg 140,2 ± 8,7 mmHg -32,4 mmHg

Dane te wskazują na wysoką skuteczność lerkanidypiny w leczeniu izolowanego nadciśnienia skurczowego, co jest szczególnie istotne w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, u których ta postać nadciśnienia występuje najczęściej.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Należy zaznaczyć, że dotychczas nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lerkanidypiny w populacji pediatrycznej.10 Z tego powodu stosowanie produktu leczniczego Lecalpin u dzieci i młodzieży nie jest zalecane ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl