EBV

Wirus Epsteina-Barr (EBV, HHV-4) należy do rodziny herpeswirusów i jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych wirusów na świecie, infekując ponad 90% populacji dorosłych. Jest czynnikiem etiologicznym mononukleozy zakaźnej, ale także wiąże się z rozwojem niektórych nowotworów, takich jak chłoniak Burkitta, niektóre chłoniaki Hodgkina, czy rak nosogardzieli.

Zakażenie EBV następuje głównie drogą kropelkową lub przez kontakt z płynami ustrojowymi, szczególnie śliną (stąd określenie „choroba pocałunków” dla mononukleozy). Po pierwotnej infekcji wirus pozostaje w organizmie w stanie latencji, głównie w limfocytach B, przez całe życie gospodarza. Reaktywacja wirusa może następować okresowo, zwłaszcza w stanach obniżonej odporności.

Diagnostyka zakażenia EBV obejmuje badania serologiczne (przeciwciała anty-VCA, anty-EA, anty-EBNA), techniki molekularne (PCR wykrywający DNA wirusa) oraz badania morfologiczne krwi. W leczeniu mononukleozy zakaźnej stosuje się głównie leczenie objawowe, gdyż nie istnieje swoista terapia przeciwwirusowa o udowodnionej skuteczności klinicznej przeciwko EBV.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina końska – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG, produkt Atgam) wymaga podawania do dużej żyły centralnej z użyciem filtra infuzyjnego, przy minimalnym czasie infuzji nie krótszym niż 4 godziny, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Konieczne jest dokładne dokumentowanie nazwy i numeru serii produktu dla monitorowania bezpieczeństwa. Terapia wiąże się z ryzykiem zakażeń oportunistycznych, w tym bakteryjnych, grzybiczych oraz reaktivacji wirusów CMV, EBV i HSV, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków immunosupresyjnych. Zalecane jest stałe monitorowanie pacjentów pod kątem objawów infekcji oraz parametrów hematologicznych (małopłytkowość, neutropenia) i funkcji wątroby oraz nerek. Premedykacja kortykosteroidami, lekami przeciwhistaminowymi i przeciwgorączkowymi może ograniczyć ryzyko reakcji immunologicznych, które obejmują anafilaksję, chorobę posurowiczą i zespół uwalniania cytokin, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
choroba posurowicza, CMV, eATG, EBV, HSV, immunoglobulina końska przeciw limfocytom T, inaktywacja wirusów, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, parwowirus, premedykacja kortykosteroidami, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reaktywacja zakażenia wirusowego, test skórny, wirus cytomegalii, wirus Epsteina-Barr, wirus opryszczki pospolitej, wirus otoczkowy, wirus zapalenia wątroby typu A, zaburzenie hematologiczne, zakażenie oportunistyczne, zespół uwalniania cytokin
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hascovir 200 mg

Acyklowir, klasyfikowany pod kodem ATC J05AB01, jest syntetycznym analogiem deoksyguanozyny, wykazującym wysoką selektywność wobec komórek zainfekowanych wirusem. Jego mechanizm działania opiera się na monofosforylacji indukowanej przez wirusową kinazę tymidynową, następnie dwuetapowej fosforylacji do trójfosforanu acyklowiru, który selektywnie hamuje wirusową polimerazę DNA. Acyklowir konkuruje z guanozyną o miejsce przyłączenia do polimerazy HSV DNA, wbudowując się do wirusowego DNA i zapobiegając dalszemu wydłużaniu łańcucha, co skutecznie blokuje replikację wirusa. Selektywność leku wynika z około 200-krotnie większego powinowactwa do kinazy tymidynowej indukowanej przez wirusa opryszczki w porównaniu do enzymów komórek gospodarza.
acyklowir, analog nukleozydu, CMV, dysfagia, EBV, fosforylacja, HSV, inhibitor selektywny, kinaza tymidynowa, lek przeciwwirusowy, monofosforylacja, mononukleoza zakaźna, nukleozyd i nukleotyd, polimeraza DNA, replikacja wirusa, trójfosforan acyklowiru, VZV, wirus cytomegalii, wirus Epstein-Barr, wirus opryszczki pospolitej, wirus opryszczki zwykłej, wirus ospy wietrznej i półpaśca
Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak tkanek miękkich – Etiologia i przyczyny

Mięsaki tkanek miękkich (MTM) to rzadkie nowotwory złośliwe wywodzące się z tkanek łącznych, stanowiące mniej niż 1% wszystkich nowotworów u dorosłych. Ich patogeneza wiąże się z nabytymi mutacjami DNA prowadzącymi do niekontrolowanej proliferacji komórek, przy czym typ mięsaka zależy od rodzaju komórki wyjściowej (np. angiosarcoma z komórek śródbłonka naczyń, liposarcoma z adipocytów). Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące (np. po radioterapii z latencją około 10 lat), kontakt z substancjami chemicznymi takimi jak chlorek winylu, dioksyny, arsen czy thorium dioxide, a także przewlekły obrzęk limfatyczny (zespół Stewarta-Trevesa). Rzadkie zespoły genetyczne, takie jak zespół Li-Fraumeni (mutacje TP53), nerwiakowłókniakowatość typu 1, dziedziczny retinoblastoma czy zespół Wernera, zwiększają predyspozycję do rozwoju MTM. Ponadto, wirusy HHV-8 i EBV są powiązane z rozwojem specyficznych typów mięsaków, zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją.
angiosarcoma, angiosarcoma wątroby, apoptoza, arsen, biologia molekularna, chlorek winylu, choroba von Recklinghausena, dioksyna, dziedziczny retinoblastoma, EBV, HHV-8, komórka tłuszczowa, leiomyosarcoma, limfedema, liposarcoma, ludzki wirus herpes typu 8, mięsak gładkokomórkowy, mięsak Kaposiego, mięsak tkanek miękkich, mutacja DNA, mutacja genetyczna, mutacja genu TP53, naczynie krwionośne, napad padaczkowy, nerwiakowłókniak, nerwiakowłókniakowatość typu 1, nowotwór złośliwy, obniżona odporność, obrzęk limfatyczny, promieniowanie jonizujące, radioterapia, rodzinna polipowatość gruczolakowata, środek kontrastowy, stwardnienie guzowate, substancja rakotwórcza, Thorotrast, tkanka łączna, węzeł chłonny, wirus Epsteina-Barr, wirus HIV, zespół Gardnera, zespół Gorlina, zespół Li-Fraumeni, zespół Stewarta-Trevesa, zespół Wernera
Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka limfatyczna – Zapobieganie i profilaktyka

Mononukleoza zakaźna, wywołana przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), przenosi się głównie przez kontakt z wydzielinami, zwłaszcza śliną. Brak dostępnej szczepionki wymusza profilaktykę opartą na ścisłym przestrzeganiu higieny: unikanie całowania, dzielenia się naczyniami i osobistymi przedmiotami, regularne mycie rąk oraz dezynfekcję powierzchni. Pacjenci powinni unikać intensywnego wysiłku fizycznego przez minimum 4 tygodnie ze względu na ryzyko pęknięcia powiększonej śledziony (obserwowanej u 50-60% chorych). Zaleca się także abstynencję alkoholową w trakcie infekcji z powodu ryzyka nasilenia zapalenia wątroby. W środowisku medycznym obowiązuje konsekwentna higiena rąk i dezynfekcja, a stosowanie antybiotyków beta-laktamowych (amoksycylina, ampicylina) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wysypki odropodobnej.
choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, cząstka wirusopodobna, EBV, glikoproteina gp350, gorączka gruczołowa, higiena oddechowa, infekcja, intensywny wysiłek fizyczny, mononukleoza zakaźna, nanocząstka, narząd, nosiciel bezobjawowy, odporność, pęknięcie śledziony, płyn ustrojowy, powiększona śledziona, przeciwciało, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, szczepionka przeciwko EBV, test na paciorkowca, układ odpornościowy, wirus Epsteina-Barr, wysypka odropodobna, zapalenie wątroby, zespół przewlekłego zmęczenia

EBV

Powiązane wpisy

Immunoglobulina końska – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Właściwości farmakodynamiczne – Hascovir 200 mg

Mięsak tkanek miękkich – Etiologia i przyczyny

Gorączka limfatyczna – Zapobieganie i profilaktyka