artropatia Jaccoud’a

Artropatia Jaccoud’a to niezapalna, odwracalna deformacja stawów, która pierwotnie została opisana u pacjentów po gorączce reumatycznej. Charakteryzuje się podwichnięciami w stawach śródręczno-paliczkowych, odchyleniem łokciowym palców, przykurczami w stawach międzypaliczkowych oraz „objawem łabędziej szyi”, przy czym zmiany te nie mają charakteru erozyjnego.

Obecnie artropatia Jaccoud’a jest kojarzona z wieloma chorobami układowymi, szczególnie z toczniem rumieniowatym układowym (SLE), gdzie występuje u około 5-35% pacjentów. Patogeneza nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że kluczową rolę odgrywa przewlekły stan zapalny prowadzący do włóknienia torebki stawowej i uszkodzenia aparatu więzadłowego.

Diagnostyka różnicowa obejmuje głównie reumatoidalne zapalenie stawów, od którego artropatia Jaccoud’a różni się brakiem erozji kostnych w badaniach obrazowych oraz możliwością manualnej korekcji deformacji. W leczeniu stosuje się fizykoterapię, ortezy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne, a w przypadkach zaawansowanych – interwencje chirurgiczne mające na celu poprawę funkcji ręki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl