wrodzone wytrzewienie

Wrodzone wytrzewienie (łac. omphalocele, gastroschisis) to wada rozwojowa polegająca na przemieszczeniu narządów jamy brzusznej na zewnątrz przez ubytek w powłokach brzusznych. Występuje z częstością około 1 na 4000-7000 żywych urodzeń.

W przypadku omphalocele (przepuklina pępowinowa) narządy są pokryte workiem przepuklinowym utworzonym z otrzewnej i owodni, a ubytek znajduje się w miejscu przyczepu pępowiny. W gastroschisis (wytrzewienie pozapępowinowe) narządy są niepokryte, a ubytek zlokalizowany jest najczęściej po prawej stronie pępka.

Wytrzewienie wrodzone często współistnieje z innymi wadami rozwojowymi, zwłaszcza w przypadku omphalocele, gdzie mogą występować wady serca, układu moczowego, czy zespoły genetyczne (np. trisomia 13, 18, zespół Beckwitha-Wiedemanna). Diagnostyka prenatalna możliwa jest za pomocą badania USG, zwykle w drugim trymestrze ciąży.

Leczenie wytrzewienia wrodzonego jest zawsze chirurgiczne i powinno być przeprowadzone w ośrodkach specjalistycznych dysponujących oddziałem intensywnej terapii noworodka. W zależności od wielkości ubytku i stopnia wytrzewienia stosuje się różne techniki operacyjne, od jednoetapowej repozycji narządów do stopniowego odprowadzania za pomocą specjalnych siatek lub worków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl