ptosis
Ptosis (opadanie powieki) to stan, w którym górna powieka opada, częściowo lub całkowicie zasłaniając oko. Może dotyczyć jednego oka (jednostronne) lub obu oczu (obustronne). Stopień opadania może być różny – od lekkiego do całkowitego zamknięcia oka.
Przyczyny ptosis są zróżnicowane i obejmują: wady wrodzone (występujące od urodzenia), uszkodzenia mięśni powiekowych lub ich unerwienia, choroby neurologiczne (np. miastenia), urazy, proces starzenia się (ptosis inwolucyjny), powikłania po zabiegach okulistycznych lub skutki uboczne niektórych leków. Diagnostyka obejmuje badanie okulistyczne, neurologiczne oraz czasami badania obrazowe.
Leczenie ptosis zależy od jego przyczyny, stopnia nasilenia i wpływu na widzenie. W przypadku znacznego opadania powieki, które zaburza pole widzenia, zazwyczaj zaleca się interwencję chirurgiczną (blefaroplastykę). U dzieci z wrodzonym ptosis szybkie leczenie jest kluczowe dla zapobiegania rozwojowi niedowidzenia. Przy ptosis o podłożu neurologicznym konieczne jest leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Opryszczkowe zapalenie oka – Objawy
Opryszczkowe zapalenie oka, wywołane przez HSV-1, manifestuje się jednostronnym bólem, zaczerwienieniem, fotofobią, łzawieniem oraz charakterystycznymi drzewkowatymi owrzodzeniami rogówki (dendritic ulcers). Postacie kliniczne obejmują keratitis epithelialis (powierzchowna, gojąca się bez blizn), keratitis stromalis (głębokie uszkodzenie zrębu rogówki z bliznowaceniem i neowaskularyzacją), iridocyclitis (zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym) oraz retinitis (ostre martwice siatkówki, szczególnie u immunosupresyjnych pacjentów). Pierwotne zakażenie przebiega często bezobjawowo lub jako zapalenie spojówek, natomiast nawroty, występujące u około 20% pacjentów w ciągu roku, prowadzą do progresywnego uszkodzenia rogówki, utraty czucia (keratitis neurotrophica) i ryzyka trwałej utraty wzroku.
blepharitis, blepharoconjunctivitis, bliznowacenie rogówki, ból oka, conjunctivitis, disciform keratitis, epifora, fotofobia, herpes zoster ophthalmicus, HSV-1, iridocyclitis, iritis, jaskra, keratitis epithelialis, keratitis stromalis, limfadenopatia, neowaskularyzacja rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk plamki żółtej, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, owrzodzenie rogówki, ptosis, retinitis, uveitis, wirus opryszczki pospolitej, zaczerwienienie oka, zakażenie bakteryjne wtórne, zespół suchego oka - Leksykon chorób i schorzeń
Zezłośliwienie (amblyopia) – Patofizjologia i mechanizm
Zezłośliwienie (amblyopia) to schorzenie okulistyczne charakteryzujące się obniżeniem ostrości wzroku w jednym lub obu oczach bez zmian anatomicznych, rozwijające się w krytycznym okresie neuroplastyczności układu wzrokowego do 7-8 roku życia. Patogeneza opiera się na tłumieniu przez ośrodkowy układ nerwowy obrazu z oka dostarczającego gorszy sygnał, co prowadzi do nieprawidłowego rozwoju neuronalnego w korze wzrokowej i trwałych deficytów widzenia. Główne przyczyny amblyopii to zez (obecny u około 3% dzieci poniżej 6 roku życia, z 40% ryzykiem wtórnej utraty wzroku), anizometropia (znaczna różnica refrakcji między oczami), zaćma wrodzona, wysokie wady refrakcji, nieprzezierność rogówki oraz ptosis. W okresie krytycznym dochodzi do zaburzenia organizacji kolumn dominacji ocznej w korze wzrokowej, co skutkuje kurczeniem się kolumn związanych z dotkniętym okiem i ekspansją kolumn zdrowego oka, utrudniając odwrócenie zmian po 7-8 roku życia.
amblyopia, amblyopia anizometropowa, amblyopia deprivacyjna, amblyopia zezowa, anizometropia, badanie dna oka, choroba siatkówki, kora wzrokowa, krople atropinowe, krytyczny okres rozwoju widzenia, leniwe oko, nerw wzrokowy, odruch czerwony, okres krytyczny, podwójne widzenie, ptosis, retinoblastoma, siatkówka, test Brücknera, test cover-uncover, układ wzrokowy, wada refrakcji, widzenie obuoczne, zaćma wrodzona, zez - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Leczenie
Ektropion, najczęściej dotyczący dolnej powieki, charakteryzuje się wywinięciem powieki na zewnątrz, co prowadzi do ekspozycji spojówki i wewnętrznej powierzchni powieki. Etiologia obejmuje procesy starzenia, osłabienie mięśni i ścięgien, bliznowacenie oraz porażenie nerwu twarzowego. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, ocenie napięcia powieki i jej pozycji względem gałki ocznej. Leczenie zachowawcze obejmuje stosowanie sztucznych łez, maści nawilżających, miękkich soczewek kontaktowych, iniekcji onabotulinumtoxinA oraz tymczasowych szwów lub taśmy skórnej. W przypadkach wymagających korekcji anatomicznej, wskazana jest chirurgia, w tym blepharoplastyka, kantoplastyka lub usunięcie fragmentu powieki, z zastosowaniem maści antybiotykowej pooperacyjnie. Terapia jest dostosowana do przyczyny ektropionu, np. bliznowacenie może wymagać przeszczepu skóry, a ptosis – operacji plastycznej lub leczenia farmakologicznego (np. oksymetolazyna w kroplach).
alergiczne zapalenie spojówek, badanie oka, blepharitis, blepharoplastyka, bliznowacenie, chalazjon, chirurgia okuloplastyczna, choroba Gravesa, ciepły kompres, cyklosporyna, dysfunkcja gruczołów Meiboma, ektropion, ektropion bliznowaty, entropion, hordeolum, IPL, masaż powiek, maść antybiotykowa, maść nawilżająca, miękka soczewka kontaktowa, onabotulinumtoxinA, opadanie powieki, osłabienie mięśni, porażenie nerwu twarzowego, prednizon, ptosis, rytuksymab, soczewka skleralna, starzenie się skóry, teprotumumab, zapalenie brzegów powiek, zapalenie powiek, zastrzyk steroidowy