stężenie felodypiny w osoczu
Felodypina to bloker kanału wapniowego z grupy pochodnych dihydropirydyny, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Monitorowanie stężenia felodypiny w osoczu ma istotne znaczenie kliniczne ze względu na wąski indeks terapeutyczny leku oraz znaczącą zmienność międzyosobniczą w farmakokinetyce.
Terapeutyczne stężenie felodypiny w osoczu zwykle mieści się w zakresie 2,5-20 ng/ml. Poziomy powyżej 20 ng/ml wiążą się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak obrzęki obwodowe, bóle głowy i nagłe spadki ciśnienia tętniczego. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) występuje zwykle 2,5-5 godzin po podaniu doustnym.
Na stężenie felodypiny w osoczu istotny wpływ mają czynniki takie jak wiek pacjenta, funkcja wątroby (lek jest metabolizowany głównie przez CYP3A4), interakcje z innymi lekami (szczególnie inhibitorami i induktorami CYP3A4) oraz spożycie soku grejpfrutowego, który może znacząco zwiększać biodostępność leku. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością wątroby stężenie felodypiny może być wyższe, co wymaga dostosowania dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Plendil 5 mg
Plendil, zawierający felodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dusznicy bolesnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 2,5–10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. U osób starszych zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg. W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego dopuszcza się łączenie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania, natomiast u chorych z niewydolnością wątroby może być wskazane stosowanie mniejszych dawek ze względu na ryzyko zwiększonego stężenia felodypiny w osoczu.
antagonista wapnia, choroba wątroby, dusznica bolesna, felodypina, funkcja wątroby i nerek, kontrola ciśnienia tętniczego, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, Plendil, stężenie felodypiny w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, upośledzona funkcja nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Felodypina – Dawkowanie i sposób podawania
Felodypina, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dusznicy bolesnej, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji do 2,5 mg lub 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W terapii nadciśnienia dopuszcza się łączenie felodypiny z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dostępnej dawki, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest stosowanie zmniejszonych dawek ze względu na ryzyko zwiększonego stężenia leku w osoczu. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania felodypiny u dzieci i młodzieży jest ograniczone.
antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, dawka podtrzymująca, dawkowanie początkowe, dostosowanie dawki, dusznica bolesna, felodypina, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, Plendil, przedłużone uwalnianie, stężenie felodypiny w osoczu, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby