zakażenie noworodka wirusem HBV

Zakażenie noworodka wirusem HBV (wirusowe zapalenie wątroby typu B) stanowi istotny problem kliniczny ze względu na wysokie ryzyko rozwoju przewlekłego zakażenia. Transmisja najczęściej zachodzi w okresie okołoporodowym, szczególnie u matek z wysoką wiremią (HBV DNA >200,000 IU/ml) lub obecnym antygenem HBeAg.

Bez odpowiedniej profilaktyki, ryzyko wertykalnej transmisji HBV od matki HBsAg-dodatniej do noworodka wynosi 10-90%. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania zakażeniu jest kombinacja szczepionki przeciwko HBV oraz immunoglobuliny anty-HBV (HBIG) podawanych noworodkowi w ciągu 12 godzin po urodzeniu. Takie postępowanie redukuje ryzyko transmisji o ponad 90%.

U noworodków zakażonych HBV objawy kliniczne występują rzadko, a zakażenie często przebiega bezobjawowo. Jednak ze względu na niedojrzały układ immunologiczny noworodka, ryzyko rozwoju przewlekłego zakażenia HBV jest bardzo wysokie – sięga 90% w przypadku zakażenia okołoporodowego. Przewlekłe zakażenie HBV może prowadzić w późniejszym wieku do marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego.

U kobiet ciężarnych z wysoką wiremią HBV zaleca się rozważenie terapii przeciwwirusowej w trzecim trymestrze ciąży, co dodatkowo zmniejsza ryzyko transmisji wertykalnej. Monitorowanie noworodków narażonych na zakażenie HBV powinno obejmować badania serologiczne w kierunku HBsAg i przeciwciał anty-HBs po zakończeniu cyklu szczepień w celu oceny skuteczności profilaktyki.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl