bąblowiec
Bąblowiec (echinococcosis) to choroba pasożytnicza wywoływana przez tasiemce z rodzaju Echinococcus, najczęściej E. granulosus i E. multilocularis. Choroba rozwija się w wyniku przypadkowego spożycia jaj pasożyta, które po przedostaniu się do organizmu człowieka przekształcają się w larwy, tworzące torbiele (cysty) w różnych narządach, najczęściej w wątrobie i płucach.
Charakterystyczną cechą bąblowca jest powolny rozwój – torbiele mogą rosnąć latami, osiągając znaczne rozmiary, zanim pojawią się objawy kliniczne. Symptomy zależą od lokalizacji i wielkości torbieli oraz od ewentualnych powikłań, takich jak pęknięcie cysty czy reakcja anafilaktyczna.
Diagnostyka bąblowca opiera się na badaniach obrazowych (USG, TK, MRI), testach serologicznych oraz badaniach histopatologicznych. Leczenie może obejmować interwencję chirurgiczną, drenaż przezskórny lub długotrwałą farmakoterapię z zastosowaniem leków przeciwpasożytniczych, głównie albendazolu. W przypadku bąblowca wielojamowego (E. multilocularis) przebieg choroby jest bardziej agresywny i przypomina nowotwór złośliwy wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Torbiele nerek – Etiologia i przyczyny
Torbiele nerek stanowią heterogenną grupę zmian o zróżnicowanej etiologii, obejmującą zarówno torbiele proste, nabyte, jak i genetycznie uwarunkowane choroby torbielowate, takie jak ADPKD (mutacje w genach PKD1 – 78% przypadków, PKD2 – 15%) oraz ARPKD (mutacje w genie PKHD1). Patogeneza prostych torbieli wiąże się z teoriami osłabienia powierzchniowej warstwy nerki, blokady kanalików, powstawania uchyłków oraz lokalnego niedokrwienia. W chorobach genetycznych kluczową rolę odgrywają zaburzenia funkcji rzęsek pierwotnych komórek nabłonka kanalików nerkowych, prowadzące do nieprawidłowości w szlakach sygnałowych, zwłaszcza w przekaźniku cAMP, co skutkuje zwiększoną proliferacją komórek i wydzielaniem płynu do torbieli. Częstość występowania prostych torbieli wzrasta z wiekiem, sięgając około 50% u osób powyżej 50. roku życia, z przewagą u mężczyzn.
autosomalnie dominująca wielotorbielowatość nerek, autosomalnie recesywna wielotorbielowatość nerek, bąblowiec, cAMP, choroba Fabry’ego, choroba hydatydowa, dializoterapia, EGF, gąbczastość rdzenia nerki, gen PKD1, gen PKHD1, kamica nerkowa, kanalik nerkowy, nabyta torbielowatość nerek, nadciśnienie tętnicze, nefrokalcynoza, prosta torbiel nerki, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność nerek, rzęska pierwotna, stwardnienie guzowate, torbiel nerki, wielotorbielowata dysplazja nerek, zespół von Hippla-Lindaua