ekspozycja przez mleko matki
Ekspozycja przez mleko matki odnosi się do sytuacji, w której substancje przyjmowane przez kobietę karmiącą piersią (leki, używki, składniki odżywcze lub czynniki środowiskowe) przenikają do mleka i mogą wywierać wpływ na karmione dziecko. Badania farmakokinetyczne wskazują, że większość leków przenika do mleka matki, choć stężenia zwykle są niższe niż w osoczu matki.
Mechanizm przenikania substancji do mleka matki zależy od kilku czynników, w tym masy cząsteczkowej substancji, stopnia jonizacji, rozpuszczalności w tłuszczach oraz wiązania z białkami. Substancje o niskiej masie cząsteczkowej, słabo związane z białkami, niejonizowane i dobrze rozpuszczalne w tłuszczach łatwiej przenikają do mleka matki.
Ocena bezpieczeństwa ekspozycji przez mleko matki wymaga rozważenia wielu parametrów, takich jak biodostępność doustna leku u niemowlęcia, ilość przyjmowanego mleka, stężenie substancji w mleku oraz potencjalna toksyczność dla rozwijającego się organizmu. Wiele leków jest klasyfikowanych pod względem bezpieczeństwa stosowania podczas laktacji w systemach takich jak klasyfikacja ryzyka laktacyjnego LactMed czy kategorie według Hale’a.
W praktyce klinicznej, podczas przepisywania leków matkom karmiącym, należy zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, wybierając preparaty o najlepszym profilu bezpieczeństwa, z krótkim okresem półtrwania, niską biodostępnością doustną i minimalnym wydzielaniem do mleka. W niektórych przypadkach może być konieczne monitorowanie stanu klinicznego niemowlęcia lub czasowe wstrzymanie karmienia piersią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 30 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu, substancji czynnej leku Egidon, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, jednak u szczurów przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest związane z indukcją enzymu CYP specyficzną dla tego gatunku i nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego dla ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami obserwowanymi nawet przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy przekroczeniu zalecanych dawek.
badanie przedkliniczne, deformacja układu kostnego płodu, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja przez mleko matki, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego