niedokrwistość niehemolityczna

Niedokrwistość niehemolityczna to szeroka grupa schorzeń hematologicznych charakteryzująca się zmniejszeniem stężenia hemoglobiny lub liczby erytrocytów we krwi, przy braku ich przyspieszonej destrukcji (hemolizy). Stanowi ona najczęstszą postać niedokrwistości w praktyce klinicznej.

W przeciwieństwie do niedokrwistości hemolitycznych, w niedokrwistościach niehemolitycznych głównym mechanizmem patogenetycznym jest niedostateczna produkcja czerwonych krwinek lub ich nieprawidłowa budowa, a nie ich nadmierne niszczenie. Do tej grupy zalicza się m.in. niedokrwistości z niedoboru (żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego), niedokrwistości aplastyczne, niedokrwistości chorób przewlekłych oraz niedokrwistości syderopeniczne.

Objawy kliniczne niedokrwistości niehemolitycznej obejmują: zmęczenie, osłabienie, bladość powłok skórnych, zawroty głowy, duszność, tachykardię oraz obniżoną tolerancję wysiłku. Diagnostyka opiera się na badaniach morfologii krwi obwodowej, ocenie parametrów gospodarki żelazowej, badaniu szpiku kostnego oraz testach biochemicznych.

Leczenie niedokrwistości niehemolitycznej zależy od jej przyczyny i może obejmować suplementację niedoborowych składników (żelazo, witamina B12, kwas foliowy), leczenie choroby podstawowej, stosowanie czynników wzrostu hematopoezy lub w ciężkich przypadkach transfuzje krwi. Właściwa diagnostyka różnicowa jest kluczowa dla wdrożenia odpowiedniej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl