zaburzenie wchłaniania cukrów

Zaburzenie wchłaniania cukrów (malabsorpcja węglowodanów) to stan, w którym organizm nie jest w stanie prawidłowo przyswajać węglowodanów z przewodu pokarmowego. Najczęstsze formy to nietolerancja laktozy, nietolerancja fruktozy oraz nietolerancja sacharozy, spowodowane niedoborem lub nieprawidłowym funkcjonowaniem odpowiednich enzymów.

Patofizjologia tego zaburzenia polega na nieprawidłowym trawieniu disacharydów lub monosachawydów w świetle jelita cienkiego lub zaburzonym transporcie przez enterocyty. Niewchłonięte cukry przechodzą do jelita grubego, gdzie są fermentowane przez bakterie, co prowadzi do produkcji gazów i kwasów tłuszczowych o krótkich łańcuchach, powodujących typowe objawy kliniczne.

Objawy zaburzeń wchłaniania cukrów obejmują bóle brzucha, wzdęcia, nadmierną produkcję gazów, biegunki o charakterze osmotycznym oraz nudności. Nasilenie objawów zależy od ilości spożytego niewchłanialnego cukru oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Diagnostyka obejmuje testy oddechowe, testy tolerancji określonych cukrów oraz badania genetyczne.

Leczenie polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie lub eliminację problematycznych węglowodanów. W niektórych przypadkach stosuje się suplementację brakujących enzymów, jak w przypadku nietolerancji laktozy. Ważne jest różnicowanie zaburzeń wchłaniania cukrów z zespołem jelita drażliwego, nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit oraz innymi schorzeniami przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl