napad uogólniony toniczno-kloniczny

Napad uogólniony toniczno-kloniczny (dawniej zwany grand mal) to typ napadu padaczkowego charakteryzujący się nagłą utratą przytomności, sztywnością mięśni (faza toniczna), a następnie rytmicznymi drgawkami całego ciała (faza kloniczna). Atak ten angażuje jednocześnie obie półkule mózgowe, co prowadzi do obustronnych objawów motorycznych.

W fazie tonicznej, trwającej zwykle 10-20 sekund, dochodzi do nagłego upadku, wyprostowania kończyn i tułowia oraz zatrzymania oddechu, co może prowadzić do sinicy. Może wystąpić również krótki krzyk spowodowany gwałtownym skurczem mięśni klatki piersiowej i przepony. Faza kloniczna trwa zazwyczaj 30-60 sekund i charakteryzuje się rytmicznymi, silnymi skurczami mięśni całego ciała.

Po ustąpieniu drgawek pacjent pozostaje nieprzytomny przez kilka do kilkunastu minut. W okresie ponapadowym występuje dezorientacja, senność, bóle mięśniowe, ból głowy, a czasem oddanie moczu. Może dojść również do przygryzienia języka i urazów ciała związanych z upadkiem. Pełny powrót świadomości i sprawności psychofizycznej może trwać od kilku godzin do kilku dni.

Napady uogólnione toniczno-kloniczne wymagają diagnostyki neurologicznej obejmującej badanie EEG, obrazowanie mózgu (MRI), a często również badania laboratoryjne. Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwpadaczkowych, przy czym wybór konkretnego leku zależy od typu padaczki, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl