oporność na cisplatynę

Oporność na cisplatynę stanowi poważne wyzwanie w onkologii klinicznej, występujące u pacjentów poddawanych chemioterapii z zastosowaniem tego związku platyny. Cisplatyna, stosowana w leczeniu wielu nowotworów, w tym raka jajnika, płuca, pęcherza moczowego czy jądra, u części pacjentów traci skuteczność na skutek rozwoju mechanizmów oporności.

Mechanizmy oporności na cisplatynę są złożone i obejmują: zwiększenie usuwania leku z komórki (efflux) przez transportery błonowe (np. białka MRP, ATP7A/B), nasilenie mechanizmów naprawy DNA (zwłaszcza NER – nucleotide excision repair), inaktywację leku przez połączenie z glutationem lub metalotioneiną, oraz zmiany w szlakach apoptozy komórkowej. Istotną rolę odgrywają również zmiany epigenetyczne i ekspresja mikroRNA.

W praktyce klinicznej oporność na cisplatynę często wymaga zmiany strategii terapeutycznej. Stosuje się wówczas inne związki platyny (karboplatyna, oksaliplatyna), kombinacje leków działających poprzez różne mechanizmy, lub nowoczesne terapie celowane. Trwają intensywne badania nad inhibitorami szlaków oporności oraz biomarkerami predykcyjnymi, które pozwoliłyby przewidzieć odpowiedź na leczenie cisplatyną.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl