neuropatia niedokrwienna

Neuropatia niedokrwienna to zaburzenie neurologiczne wywołane niewystarczającym dopływem krwi do nerwów, co prowadzi do ich uszkodzenia. Stan ten powstaje, gdy naczynia krwionośne zaopatrujące nerwy (vasa nervorum) ulegają zwężeniu lub niedrożności, co skutkuje niedotlenieniem i niedostatecznym odżywieniem tkanki nerwowej.

Główne przyczyny neuropatii niedokrwiennej to miażdżyca, cukrzyca, zapalenie naczyń, zespoły uciskowe oraz stany nagłego zmniejszenia przepływu krwi jak zatorowość czy zakrzepica. W obrazie klinicznym dominują ostre lub przewlekłe bóle neuropatyczne, zaburzenia czucia (parestezje, drętwienia), osłabienie siły mięśniowej oraz zaniki mięśniowe w obszarze unerwionym przez dotknięte nerwy.

Diagnostyka neuropatii niedokrwiennej obejmuje badanie elektroneurograficzne (ENG), elektromiografię (EMG), badania naczyniowe (USG Doppler, angiografia) oraz ocenę parametrów metabolicznych. Leczenie koncentruje się na poprawie perfuzji tkanek poprzez leki wazodylatacyjne, przeciwpłytkowe i poprawiające mikrokrążenie, a w przypadkach zaawansowanych – na interwencjach chirurgicznych mających na celu rewaskularyzację.

Neuropatia niedokrwienna wymaga różnicowania z innymi neuropatiami, szczególnie cukrzycową, z którą często współistnieje. Wczesne rozpoznanie i interwencja są kluczowe dla zapobieżenia nieodwracalnym zmianom w strukturze nerwów i utrwaleniu deficytów neurologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl