pyelonephritis

Pyelonephritis to ostre lub przewlekłe zakażenie bakteryjne obejmujące miąższ i układ kielichowo-miedniczkowy nerki. Jest to poważna postać zakażenia układu moczowego (ZUM), zwykle spowodowana wstępującą infekcją z dolnych dróg moczowych.

Najczęstszym patogenem wywołującym pyelonephritis jest Escherichia coli (około 80% przypadków), choć infekcję mogą wywoływać również inne bakterie Gram-ujemne, takie jak Klebsiella, Proteus, Enterobacter, a także paciorkowce, gronkowce czy enterokoki. Czynnikami ryzyka są: płeć żeńska, ciąża, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, przeszkoda w odpływie moczu, cewnikowanie oraz obniżona odporność.

Objawy ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek obejmują gorączkę powyżej 38°C, dreszcze, ból w okolicy lędźwiowej, nudności, wymioty oraz objawy dyzuryczne. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się leukocyturię, bakteriurię, podwyższone parametry zapalne (CRP, OB, leukocytoza), a posiew moczu zwykle wykazuje bakteriurię znamienną >10⁵ CFU/ml.

Leczenie ostrego pyelonephritis wymaga antybiotykoterapii empirycznej, często początkowo dożylnej, ukierunkowanej głównie na bakterie Gram-ujemne, a następnie dostosowanej do wyników antybiogramu. W przypadkach niepowikłanych terapia trwa zwykle 7-14 dni. Przewlekłe pyelonephritis może prowadzić do bliznowacenia miąższu nerki i rozwoju niewydolności nerek.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl