zewnętrzny zwieracz cewki moczowej

Zewnętrzny zwieracz cewki moczowej (musculus sphincter urethrae externus) to mięsień poprzecznie prążkowany, położony w obrębie przepony moczowo-płciowej, stanowiący istotny element aparatu trzymania moczu. Jest on jedynym zwieraczem cewki moczowej podlegającym świadomej kontroli wolicjonalnej.

Zwieracz ten otacza cewkę moczową w odcinku błoniastym u mężczyzn, natomiast u kobiet obejmuje środkową część cewki moczowej. Włókna mięśniowe zwieracza zewnętrznego mają układ okrężny i są unerwione przez gałęzie nerwu sromowego pochodzące z segmentów S2-S4 rdzenia kręgowego.

Podstawową funkcją zewnętrznego zwieracza cewki moczowej jest zapewnienie świadomej kontroli nad mikcją. W stanie spoczynku mięsień ten pozostaje w stanie tonicznego skurczu, zapobiegając mimowolnemu oddawaniu moczu. Jego relaksacja, skoordynowana z jednoczesnym skurczem mięśnia wypieracza pęcherza moczowego, umożliwia prawidłowe oddanie moczu.

Dysfunkcja zewnętrznego zwieracza cewki moczowej może prowadzić do zaburzeń mikcji, takich jak nietrzymanie moczu wysiłkowe (przy osłabieniu zwieracza) lub zatrzymanie moczu (przy nadmiernym napięciu zwieracza). Uszkodzenie unerwienia zwieracza, np. w wyniku urazu rdzenia kręgowego, operacji w obrębie miednicy mniejszej czy neuropatii, może skutkować zaburzeniami jego funkcji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl