niewydolność zwieracza wewnętrznego

Niewydolność zwieracza wewnętrznego odbytu (internal anal sphincter deficiency, IAS) to stan, w którym mięsień okrężny wewnętrzny odbytu nie spełnia prawidłowo swojej funkcji zamykającej kanał odbytu. Ten mięsień gładki, pozostający w stanie ciągłego skurczu, odpowiada za 70-85% spoczynkowego ciśnienia w kanale odbytu i jest kluczowy dla utrzymania kontroli nad oddawaniem gazów i stolca.

Do najczęstszych przyczyn niewydolności zwieracza wewnętrznego należą: urazy okołoporodowe, zabiegi chirurgiczne w obrębie odbytu (np. operacje hemoroidów, przetok), starzenie się organizmu, idiopatyczna degeneracja włókien mięśniowych oraz niektóre choroby neurologiczne. Stan ten może również wynikać z uszkodzeń mechanicznych, jak rozerwanie zwieracza podczas porodu czy w wyniku urazu.

Diagnostyka niewydolności zwieracza wewnętrznego obejmuje badanie kliniczne, manometrię anorektalną (pomiar ciśnień w kanale odbytu), endosonografię oraz rezonans magnetyczny. Szczególnie użyteczna jest endosonografia, która pozwala na dokładną ocenę struktury zwieraczy i identyfikację potencjalnych defektów anatomicznych.

Leczenie zależy od stopnia nasilenia objawów i może obejmować terapię zachowawczą (ćwiczenia mięśni dna miednicy, biofeedback) oraz metody inwazyjne, takie jak wstrzyknięcia substancji wypełniających (np. kwasu hialuronowego), sfinkteroplastykę, implantację sztucznego zwieracza odbytu lub neuromodulację nerwów krzyżowych. W przypadkach ciężkiej niewydolności, opornej na leczenie, może być konieczne wyłonienie stomii.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl