akomodacja oka

Akomodacja oka to zdolność narządu wzroku do zmiany ogniskowej mocy optycznej, umożliwiająca wyraźne widzenie obiektów znajdujących się w różnych odległościach. Jest to fizjologiczny proces, który polega na zmianie kształtu soczewki oka za pomocą skurczu mięśnia rzęskowego.

Mechanizm akomodacji rozpoczyna się, gdy obraz obiektu znajdującego się blisko nie jest ostro rzutowany na siatkówkę. Wówczas mięsień rzęskowy kurczy się, powodując rozluźnienie więzadeł Zinna, co pozwala soczewce zwiększyć swoją krzywiznę dzięki jej naturalnej elastyczności. W rezultacie zwiększa się moc łamiąca układu optycznego oka, co umożliwia skupienie promieni świetlnych na siatkówce.

Z wiekiem zdolność akomodacyjna oka stopniowo maleje, co prowadzi do rozwoju starczowzroczności (presbyopii). Jest to spowodowane postępującym stwardnieniem soczewki i zmniejszeniem jej elastyczności. Kliniczne pomiary amplitudy akomodacji stanowią ważny element diagnostyki zaburzeń widzenia, a jej nieprawidłowości mogą wskazywać na różne schorzenia okulistyczne lub neurologiczne.

Zaburzenia akomodacji mogą objawiać się niewyraźnym widzeniem, bólami głowy, zmęczeniem oczu i trudnościami w dostosowaniu ostrości wzroku przy zmianie odległości patrzenia. Współczesne metody korekcji obejmują soczewki okularowe, kontaktowe oraz zabiegi chirurgiczne z zastosowaniem soczewek wieloogniskowych lub akomodacyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl