powierzchniowa choroba oka

Powierzchniowa choroba oka (PCO) to szeroka grupa schorzeń dotyczących zewnętrznych struktur gałki ocznej, głównie spojówki i rogówki. Obejmuje ona stany takie jak zespół suchego oka, zapalenie brzegów powiek, alergiczne zapalenie spojówek, czy keratopatia ekspozycyjna.

Główną przyczyną PCO jest zaburzenie stabilności filmu łzowego, co prowadzi do niedostatecznego nawilżenia powierzchni oka. Czynniki ryzyka obejmują wiek (częstsze występowanie u osób starszych), płeć żeńską, pracę przy komputerze, noszenie soczewek kontaktowych, przebywanie w klimatyzowanych pomieszczeniach oraz stosowanie niektórych leków (m.in. antyhistaminowych, przeciwdepresyjnych).

Objawy PCO to uczucie suchości, pieczenia, świądu, obecność ciała obcego pod powiekami, nadwrażliwość na światło, zaczerwienienie oka oraz niewyraźne widzenie. Diagnostyka obejmuje ocenę jakości i ilości filmu łzowego (test Schirmera, czas przerwania filmu łzowego BUT), barwienie powierzchni oka (fluoresceiną, różem bengalskim), a także analizę składu łez.

Leczenie PCO jest kompleksowe i dostosowane do przyczyny oraz nasilenia objawów. Podstawą terapii są sztuczne łzy, które uzupełniają niedobór naturalnego nawilżenia. W cięższych przypadkach stosuje się leki przeciwzapalne (miejscowe steroidy, cyklosporyna), antybiotyki, zamykanie punktów łzowych oraz autologiczne surowice. Istotna jest również edukacja pacjenta w zakresie higieny powiek i modyfikacji czynników środowiskowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl