substrat OATP
Substrat OATP (Organic Anion Transporting Polypeptide) to związek chemiczny, który jest transportowany przez białka OATP, należące do rodziny transporterów błonowych SLC (Solute Carrier). Transportery OATP odgrywają kluczową rolę w przenoszeniu różnych substancji endogennych i egzogennych, w tym leków, przez błony komórkowe.
Transportery OATP występują głównie w wątrobie, ale można je znaleźć również w innych tkankach, takich jak jelita, nerki czy bariera krew-mózg. Ich aktywność ma istotne znaczenie w farmakokinetyce wielu leków, wpływając na ich wchłanianie, dystrybucję i eliminację. Substratami OATP są najczęściej cząsteczki anionowe o charakterze hydrofilowym, w tym statyny, niektóre antybiotyki, leki przeciwnowotworowe oraz związki endogenne jak kwasy żółciowe i hormony tarczycy.
Klinicznie, znajomość substratów OATP jest niezwykle ważna ze względu na możliwość występowania interakcji lek-lek na poziomie transporterów. Jednoczesne podawanie dwóch lub więcej substratów OATP może prowadzić do konkurencji o transporter, zmieniając stężenie leków w organizmie i potencjalnie prowadząc do zmniejszonej skuteczności lub zwiększonej toksyczności. Polimorfizmy genów kodujących transportery OATP mogą również wpływać na indywidualną odpowiedź pacjenta na leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Aregalu 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Aregalu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne związane z wpływem na enzymy metabolizujące (głównie CYP450) oraz białka transportowe (m.in. P-gp, BCRP, OAT3). Silne induktory enzymatyczne, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 22 dni), karbamazepina, fenobarbital, fenytoina oraz dziurawiec, mogą obniżać ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności i monitorowania skuteczności terapii. Z kolei cholestyramina i węgiel aktywny znacząco zmniejszają stężenie teriflunomidu w osoczu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego, co jest wskazane jedynie przy konieczności przyspieszonej eliminacji leku. Teriflunomid hamuje CYP2C8, co skutkuje wzrostem Cmax i AUC repaglinidu odpowiednio 1,7- i 2,4-krotnie, a także innych substratów CYP2C8 (paklitaksel, pioglitazon, rozyglitazon), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, farmakokinetyczny, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, furosemid, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, induktor CYP, induktor CYP1A2, induktor enzymatyczny, induktor transporterów, inhibicja CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miotoksyczność, monitorowanie funkcji wątroby, nateglinid, paklitaksel, pioglitazon, pole pod krzywą, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, S-warfaryna, stężenie maksymalne, substrat BCRP, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, substrat OAT3, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wartość INR, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomide Sandoz 20 mg
Leflunomid wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem (10-25 mg/tydzień) może prowadzić do 2-3-krotnego, a nawet >3-krotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów wątrobowych. Współpodawanie z warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny wiąże się z wydłużeniem czasu protrombinowego i zmniejszeniem INR o 25%, co wymaga regularnej kontroli INR i monitorowania pacjenta. Leflunomid i jego aktywny metabolit A771726 wpływają na metabolizm leków poprzez inhibitory i induktory CYP450 oraz transportery, m.in. zwiększając stężenia substratów CYP2C8 (repaglinid, paklitaksel, pioglitazon, rozyglitazon) nawet do 2,4-krotności AUC, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Z kolei A771726 może obniżać stężenia substratów CYP1A2 (np. duloksetyna, teofilina) o 18-55%, co może skutkować zmniejszeniem ich skuteczności. Istotne jest także zwiększenie stężenia rozuwastatyny (Cmax 2,65x, AUC 2,51x), dlatego dawka tej statyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę podczas terapii leflunomidem.
A771726, alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, cefaklor, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, funkcja wątroby, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, ketoprofen, kolestyramina, kortykosteroid, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, martwica wątroby, metabolit leflunomidu, metotreksat, nateglinid, niewydolność wątroby, NLPZ, paklitaksel, pioglitazon, pochodne kumaryny, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, szczepionka żywa atenuowana, teofilina, topotekan, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Badania interakcji leku Leflunomide Aurovitas przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów, podkreślając konieczność ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych i hematotoksycznych. W badaniu klinicznym u 30 pacjentów stosujących leflunomid (10-20 mg/dobę) i metotreksat (10-25 mg/tydzień) odnotowano 2-3-krotny wzrost aktywności enzymów wątrobowych u 5 pacjentów oraz ponad 3-krotny wzrost u kolejnych 5, z powrotem do normy po odstawieniu lub kontynuacji leczenia. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami. Zaleca się unikanie szczepień żywymi atenuowanymi szczepionkami podczas terapii oraz ścisłe monitorowanie INR u pacjentów stosujących warfarynę, ze względu na ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego i 25% spadku szczytowego INR. Spożywanie alkoholu podczas leczenia zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, dlatego wskazane jest jego ograniczenie i regularne monitorowanie funkcji wątroby.
alosetron, atorwastatyna, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, furosemid, indometacyna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, ketoprofen, kortykosteroid, krążenie jelitowo-wątrobowe, leflunomid, lek hepatotoksyczny, lewonorgestrel, metabolit leflunomidu, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paklitaksel, penicylina benzylowa, pioglitazon, prawastatyna, repaglinid, reumatoidalne zapalenie stawów, rosuwastatyna, roziglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat CYP2C8, substrat CYP2C9, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, szczepionka, teofilina, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg
Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na enzymy cytochromu P450 (CYP) oraz białka transportowe, takie jak P-gp, BCRP i OATP. Silne induktory CYP (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, dziurawiec) mogą zmniejszać ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności w terapii. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co prowadzi do wzrostu Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, a także induktorem CYP1A2, zmniejszającym Cmax kofeiny o 18% i AUC o 55%. Ponadto, teriflunomid zwiększa stężenia składników doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel) odpowiednio o 1,58× i 1,33× (Cmax) oraz 1,54× i 1,41× (AUC0-24), bez negatywnego wpływu na ich skuteczność.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, cyprofloksacyna, daunorubicyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, funkcja wątroby, furosemid, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, induktor CYP1A2, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metabolizm CYP1A2, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, pioglitazon, polipeptydy transportujące aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat OAT3, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, transporter anionów organicznych-3, tyzanidyna, utlenianie, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna