resorpcja wody
Resorpcja wody to fizjologiczny proces zachodzący głównie w nerkach, polegający na wchłanianiu wody z moczu pierwotnego z powrotem do krwiobiegu. Jest to kluczowy mechanizm utrzymania homeostazy wodno-elektrolitowej organizmu, pozwalający na oszczędzanie wody i regulację objętości płynów ustrojowych.
W nerkach proces ten zachodzi głównie w kanalikach proksymalnych (gdzie resorpcji ulega około 65-70% przesączonej wody), pętli Henlego oraz kanalikach dystalnych i zbiorczych. W kanalikach zbiorczych resorpcja wody podlega ścisłej regulacji hormonalnej, głównie przez wazopresynę (ADH), która zwiększa przepuszczalność ścian kanalików dla wody poprzez indukcję syntezy i przemieszczanie kanałów wodnych akwaporyny-2 do błony komórkowej.
Zaburzenia resorpcji wody mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych. Niedostateczna resorpcja skutkuje wielomoczem i odwodnieniem, jak w moczówce prostej, natomiast nadmierna resorpcja może prowadzić do przewodnienia, obrzęków i hiponatremii. Procesy resorpcji wody są kluczowym punktem uchwytu dla działania leków moczopędnych, które modyfikują ten proces, zwiększając wydalanie wody przez nerki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Stoperan 2 mg
Loperamidu chlorowodorek w dawce 2 mg, zawarty w preparacie Stoperan, należy do grupy leków hamujących perystaltykę jelit (kod ATC: A07DA03). Mechanizm działania opiera się na selektywnym wiązaniu z receptorami opioidowymi w ścianie jelita, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania acetylocholiny z zakończeń nerwowych i zwojów śródściennych. W efekcie dochodzi do hamowania perystaltyki jelit, spowolnienia pasażu jelitowego, zmniejszenia częstości i liczby wypróżnień, zwiększenia napięcia zwieracza odbytu oraz zwiększonej resorpcji wody w jelicie grubym, co skutkuje poprawą konsystencji stolca i normalizacją gospodarki wodno-elektrolitowej.
acetylocholina, biegunka, częstość wypróżnień, gospodarka wodno-elektrolitowa, hamowanie perystaltyki jelit, lek hamujący perystaltykę jelit, loperamidu chlorowodorek, pasaż jelitowy, przekaźnictwo nerwowe, receptor opioidowy, resorpcja wody, stan biegunkowy, wydalanie elektrolitów, zakończenie nerwowe, zwieracz odbytu, zwój śródścienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Parafina ciekła – Avena
Parafina ciekła (Paraffinum liquidum) jest stosowana w lecznictwie zarówno doustnie, jak i zewnętrznie. W preparacie Parafina ciekła – Avena zawartość parafiny wynosi 1 g na 1 g płynu. Doustnie parafina działa jako środek przeczyszczający, nie wchłaniając się z przewodu pokarmowego, zmiękczając masy kałowe poprzez zmniejszenie resorpcji wody w jelicie grubym oraz ułatwiając ich przesuwanie dzięki właściwościom poślizgowym. Wskazania do stosowania doustnego obejmują zaparcia nawykowe, wsparcie u pacjentów, którzy powinni unikać parcia (np. po zabiegach chirurgicznych czy w chorobach sercowo-naczyniowych) oraz przygotowanie do badań diagnostycznych przewodu pokarmowego. Lek powinien być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza, ze względu na powolny czas działania (8-12 godzin) i konieczność ograniczenia stosowania czasowego.
badanie diagnostyczne przewodu pokarmowego, choroba sercowo-naczyniowa, defekacja, jelito grube, masa kałowa, masaż skóry, nacieranie skóry, naskórek, operacja jamy brzusznej, parafina ciekła, resorpcja wody, środek natłuszczający, środek przeczyszczający, warstwa okluzyjna, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zabieg chirurgiczny odbytu, zaparcie, zaparcie nawykowe