tomografia komputerowa kości skroniowej
Tomografia komputerowa kości skroniowej (TK kości skroniowej) to wysokospecjalistyczne badanie obrazowe umożliwiające szczegółową ocenę struktury i patologii kości skroniowej oraz ucha środkowego i wewnętrznego. Metoda ta pozwala na uzyskanie serii przekrojów poprzecznych badanego obszaru z możliwością rekonstrukcji obrazów w dowolnej płaszczyźnie.
Badanie TK kości skroniowej wykonywane jest w celu diagnostyki zmian zapalnych ucha środkowego i wewnętrznego, oceny urazów kości skroniowej, diagnostyki guzów kości skroniowej i kąta mostowo-móżdżkowego, oceny wad wrodzonych, a także w planowaniu zabiegów otochirurgicznych, w tym implantacji ślimakowej. Dzięki wysokiej rozdzielczości przestrzennej metoda ta pozwala na dokładną wizualizację drobnych struktur kostnych i połączeń nerwowo-naczyniowych.
Protokół badania TK kości skroniowej obejmuje wykonanie skanów o grubości warstwy 0,5-0,75 mm, z rekonstrukcją w algorytmie kostnym. Standardowo obrazy oceniane są w płaszczyznach osiowej i czołowej, a w razie potrzeby wykonuje się rekonstrukcje w płaszczyźnie strzałkowej oraz rekonstrukcje 3D. Badanie nie wymaga podania środka kontrastowego, z wyjątkiem sytuacji, gdy istnieje podejrzenie procesu nowotworowego.
W interpretacji wyników TK kości skroniowej ocenia się struktury ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego, w tym kosteczki słuchowe, błędnik kostny, kanały półkoliste, ślimak, przewód słuchowy wewnętrzny oraz kanał nerwu twarzowego. Badanie pozwala również na ocenę ewentualnych patologii w obszarze wyrostka sutkowatego i podstawy czaszki przylegającej do kości skroniowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Otoskleroza – Epidemiologia
Otoskleroza jest jedną z najczęstszych przyczyn postępującego niedosłuchu przewodzeniowego u młodych dorosłych, z częstością kliniczną w populacji kaukaskiej wynoszącą 0,04-1%, a histologiczną nawet do 10%. Choroba ma silny komponent genetyczny, dziedziczona jest autosomalnie dominująco z niepełną penetracją (20-40%), a ryzyko rozwoju u potomstwa wynosi 25-50% w zależności od obciążenia rodzinnego. Otoskleroza występuje częściej u kobiet (stosunek 2:1) i może nasilać się w ciąży, co sugeruje udział hormonów płciowych w patogenezie. Epidemiologicznie obserwuje się spadek częstości występowania w USA z 18,5/100 000 osobo-lat w latach 70. do 3,2/100 000 w latach 2015-2017, co może być związane z masowymi szczepieniami przeciwko odrze, wspierając teorię wirusową etiologii. Choroba zwykle rozpoczyna się między 15. a 45. rokiem życia, z tendencją do obustronnego zajęcia (62-85%) i asymetrycznym niedosłuchem, często towarzyszą mu szumy uszne (14,3%) oraz zawroty głowy, zwłaszcza w postaci rodzinnej.
audiometria, badanie śródoperacyjne, dziedziczenie autosomalne dominujące, hormony płciowe, niedosłuch przewodzeniowy, niepełna penetracja, niepełna penetracja genu, podłoże genetyczne, przeciwciała IgG, przychłonka, reakcja łańcuchowa polimerazy, szczepienie przeciwko odrze, tinnitus, tomografia komputerowa kości skroniowej, ucho wewnętrzne, układ renina-angiotensyna-aldosteron, vertigo, wirus odry, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Mastoiditis – Diagnostyka i diagnoza
Mastoiditis to bakteryjne zapalenie wyrostka sutkowatego kości skroniowej, najczęściej będące powikłaniem ostrego zapalenia ucha środkowego (OZUŚ), szczególnie u dzieci poniżej 5 roku życia. Rozpoznanie opiera się głównie na badaniu klinicznym, obejmującym wywiad, ocenę objawów takich jak ból i obrzęk za uchem, wyciek ropny, gorączka oraz badanie otoskopowe. Badania laboratoryjne (morfologia, OB, CRP) mogą wskazywać na infekcję, jednak ich wartość diagnostyczna jest ograniczona, a prawidłowe wyniki nie wykluczają mastoiditis. Kluczowe jest pobranie materiału do badań mikrobiologicznych (posiew z ucha, krwi, ropnia) w celu identyfikacji patogenu i określenia wrażliwości na antybiotyki. Najczęstszymi patogenami są gronkowce, paciorkowce i pałeczki ropy błękitnej.
badania mikrobiologiczne, białko C-reaktywne, błona bębenkowa, cholesteatoma, leukocyty, małżowina uszna, markery zapalne, mastoidektomia, mastoiditis, morfologia krwi, MRI z gadolinem, myringotomia, nakłucie lędźwiowe, odczyn Biernackiego, otoskop, OZUŚ, porażenie nerwu twarzowego, posiew bakteriologiczny, rezonans magnetyczny, ropień mózgu, ropień podokostnowy, tomografia komputerowa kości skroniowej, tomografia komputerowa z kontrastem, tympanocenteza, tympanometria, zakrzepica zatoki żylnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie ucha środkowego, zdjęcie rentgenowskie