terapia przeciwgorączkowa

Terapia przeciwgorączkowa to postępowanie medyczne mające na celu obniżenie podwyższonej temperatury ciała pacjenta. Stosowana jest przede wszystkim w celu poprawy komfortu chorego oraz zapobiegania potencjalnym powikłaniom związanym z wysoką gorączką, takim jak drgawki gorączkowe u dzieci czy zaburzenia metaboliczne.

W leczeniu gorączki wykorzystuje się leki przeciwgorączkowe (antypiretyki), wśród których najczęściej stosowane są paracetamol, ibuprofen oraz kwas acetylosalicylowy (ten ostatni przeciwwskazany u dzieci z uwagi na ryzyko zespołu Reye’a). Leki te działają poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym, wpływając na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu.

Oprócz farmakoterapii, w terapii przeciwgorączkowej stosuje się również metody fizykalne, takie jak chłodne okłady, kąpiele w letniej wodzie czy zapewnienie odpowiedniego nawodnienia i wentylacji pomieszczenia. Ważne jest, aby terapia przeciwgorączkowa była zawsze dostosowana do przyczyny gorączki, wieku pacjenta oraz towarzyszących schorzeń.

Należy pamiętać, że gorączka jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu i w niektórych przypadkach jej całkowite zniesienie może nie być korzystne. Współczesne wytyczne medyczne zalecają wdrażanie terapii przeciwgorączkowej głównie przy temperaturze powyżej 38,5°C lub gdy podwyższona temperatura znacząco pogarsza stan pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl