Właściwości farmakokinetyczne
Nurofen dla dzieci 60 mg

Produkt leczniczy Nurofen dla dzieci w postaci czopków zawierających 60 mg ibuprofenu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doodbytniczym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) już po 0,75 godziny. Ibuprofen wykazuje silne wiązanie z białkami osocza oraz zdolność do penetracji do płynu synowialnego, co jest istotne w leczeniu stanów zapalnych stawów. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, gdzie powstają dwa nieaktywne metabolity, co minimalizuje ryzyko dodatkowych efektów farmakodynamicznych. Eliminacja przebiega głównie drogą nerkową, z szybkim i kompletnym wydalaniem metabolitów, a okres półtrwania (t½) wynosi około 2 godziny, co wskazuje na krótki czas działania leku.

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu w preparacie Nurofen dla dzieci

Produkt leczniczy Nurofen dla dzieci w postaci czopków zawierających 60 mg ibuprofenu charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych etapów farmakokinetyki leku.1

Wchłanianie

Po podaniu doodbytniczym ibuprofen w postaci czopków wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Istotną informacją z punktu widzenia skuteczności terapeutycznej jest czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu – dla dawki 60 mg podanej w formie czopka wynosi on zaledwie 0,75 godziny od momentu aplikacji.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu ibuprofen wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza. Charakterystyczną cechą tego leku jest zdolność do przenikania do płynu synowialnego, co ma istotne znaczenie w przypadku stosowania w schorzeniach o podłożu zapalnym, szczególnie dotyczących stawów.3

Metabolizm

Proces biotransformacji ibuprofenu zachodzi głównie w wątrobie. W wyniku przemian metabolicznych powstają dwa główne metabolity, które nie wykazują aktywności farmakologicznej. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku, gdyż nieaktywne metabolity nie powodują dodatkowych efektów farmakodynamicznych.4

Eliminacja

Eliminacja ibuprofenu i jego metabolitów odbywa się przede wszystkim drogą nerkową. Metabolity mogą być wydalane w postaci niezmienionej lub sprzężonej. Warto podkreślić, że tylko nieznaczna ilość substancji czynnej jest wydalana w postaci niezmienionej. Proces wydalania charakteryzuje się szybkością i kompletnością, co ma znaczenie dla profilu bezpieczeństwa preparatu.5

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania w fazie eliminacji dla ibuprofenu wynosi około 2 godzin, co klasyfikuje go do leków o stosunkowo krótkim działaniu. Informacja ta ma istotne znaczenie przy planowaniu schematu dawkowania, szczególnie w terapii przeciwgorączkowej i przeciwbólowej u dzieci.6

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

W przypadku osób w podeszłym wieku nie zaobserwowano istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych ibuprofenu w porównaniu z populacją ogólną. Oznacza to, że u pacjentów geriatrycznych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ze względu na zmiany w farmakokinetyce leku.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość Komentarz kliniczny
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 0,75 godziny Szybki początek działania po podaniu doodbytniczym
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) ~2 godziny Stosunkowo krótki czas działania
Wiązanie z białkami osocza Silne Może wpływać na interakcje z innymi lekami
Droga eliminacji Głównie nerkowa Znaczenie w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek
Metabolizm Wątrobowy Powstają dwa główne nieaktywne metabolity
Farmakokinetyka u osób starszych Bez zmian Brak konieczności modyfikacji dawki ze względu na wiek
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl