nadwyrężenie

Nadwyrężenie (ang. strain) to uraz tkanek miękkich, głównie mięśni, ścięgien lub więzadeł, powstający wskutek ich nagłego rozciągnięcia lub skręcenia poza fizjologiczny zakres. Charakteryzuje się mikrouszkodzeniami włókien, którym towarzyszy ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości dotkniętej okolicy.

W klasyfikacji klinicznej wyróżnia się trzy stopnie nadwyrężenia: I stopień (łagodne) – minimalne uszkodzenie włókien bez utraty funkcji; II stopień (umiarkowane) – częściowe przerwanie włókien z ograniczeniem funkcji; III stopień (ciężkie) – całkowite przerwanie ciągłości tkanki z istotną dysfunkcją. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, a w przypadkach wątpliwych badania obrazowe (USG, MRI).

Leczenie nadwyrężenia opiera się na protokole PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation), czyli ochronie, odpoczynku, stosowaniu zimnych okładów, kompresji i uniesieniu kończyny. W cięższych przypadkach może być konieczne unieruchomienie, farmakoterapia przeciwbólowa i przeciwzapalna oraz fizjoterapia. Profilaktyka obejmuje właściwe rozgrzewanie przed wysiłkiem, trening siłowy wzmacniający mięśnie oraz ergonomię pracy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl