klirens anidulafunginy
Klirens anidulafunginy to parametr farmakokinetyczny określający objętość osocza, która zostaje całkowicie oczyszczona z leku w jednostce czasu. Anidulafungina jest lekiem przeciwgrzybiczym z grupy echinokandyn, stosowanym w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych, szczególnie kandydoz.
Anidulafungina charakteryzuje się stabilnym klirensem niezależnym od funkcji wątroby i nerek. Wynosi on około 1 l/h. Lek nie jest metabolizowany enzymatycznie, lecz ulega powolnej degradacji chemicznej w środowisku fizjologicznym. Dzięki temu nie wchodzi w interakcje z innymi lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450.
Istotną cechą anidulafunginy jest brak konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, co stanowi istotną przewagę kliniczną nad innymi lekami przeciwgrzybiczymi. Lek charakteryzuje się również liniową farmakokinetyką w szerokim zakresie dawek terapeutycznych oraz długim okresem półtrwania wynoszącym około 24 godziny.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Anidulafungina charakteryzuje się przewidywalną, liniową farmakokinetyką z niewielką zmiennością międzyosobniczą (CV około 25%). Po podaniu dawki nasycającej stan stacjonarny osiągany jest już pierwszego dnia, przy dawce nasycającej 200 mg i dawce podtrzymującej 100 mg/dobę podawanej w infuzji z szybkością 1,1 mg/min. W stanie stacjonarnym obserwuje się Cmax około 7 mg/l, Cmin około 3 mg/l oraz AUC około 110 mg·h/l. Anidulafungina wykazuje krótki okres półtrwania dystrybucji (0,5-1 h), objętość dystrybucji 30-50 l oraz silne (>99%) wiązanie z białkami osocza. Metabolizm leku nie angażuje enzymów wątrobowych, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych, a eliminacja odbywa się głównie przez powolną degradację chemiczną i wydalanie z żółcią. Klirens wynosi około 1 l/h, a główny okres półtrwania około 24 h, z dłuższą fazą eliminacji końcowej trwającą 40-50 h. Wydalanie z moczem jest minimalne (<1%), a z kałem około 30% dawki, z niewielką ilością substancji czynnej.
aktywność przeciwgrzybicza, AUC, bariera krew-mózg, białko osocza, Cmax, Cmin, cytochrom P450, dawka nasycająca, degradacja chemiczna, dializoterapia, eliminacja leku, farmakokinetyka anidulafunginy, farmakokinetyka liniowa, hemodializa, inwazyjna kandydoza, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens anidulafunginy, lek antyretrowirusowy, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn ustrojowy, stan stacjonarny, terapia przeciwretrowirusowa, zakażenie grzybicze -
Leksykon leków
Anidulafungina charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym z niewielką zmiennością międzyosobniczą (CV około 25%). Stan stacjonarny osiągany jest już pierwszego dnia po podaniu dawki nasycającej, stanowiącej dwukrotność dawki podtrzymującej. Lek wykazuje szybki okres półtrwania fazy dystrybucji (0,5-1 godziny) oraz objętość dystrybucji 30-50 l, z ponad 99% wiązaniem z białkami osocza. Anidulafungina nie ulega metabolizmowi wątrobowemu ani nie wpływa na izoenzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja odbywa się głównie przez powolny rozpad chemiczny i wydalanie z żółcią, z klirensem około 1 l/h i okresem półtrwania około 24 godzin (główny) oraz 40-50 godzin (końcowy). Wydalanie nerkowe jest nieistotne (<1%), a lek nie jest usuwany przez dializę. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 15-130 mg, a u pacjentów z infekcjami grzybiczymi Cmax wynosi około 7 mg/l, Cmin około 3 mg/l, a AUC około 110 mg·h/l przy dawkowaniu 200/100 mg.
aktywność przeciwgrzybicza, anidulafungina, bariera krew-mózg, białko osocza, dawka nasycająca, dializoterapia, dystrybucja w organizmie, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka populacyjna, hemodializa, infekcja grzybicza, interakcja farmakologiczna, inwazyjna kandydoza, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Child-Pugh, klirens anidulafunginy, klirens nerkowy, lek antyretrowirusowy, metabolizm wątrobowy, neutropenia, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, wirus HIV, wydalanie nerkowe -
Leksykon substancji czynnych
Anidulafungina wykazuje stabilną farmakokinetykę z niską zmiennością międzyosobniczą (współczynnik zmienności około 25% dla ekspozycji ogólnoustrojowej) oraz szybkim osiąganiem stanu stacjonarnego już po pierwszym dniu terapii, przy dawce nasycającej dwukrotnie wyższej niż dawka podtrzymująca. U pacjentów z zakażeniami grzybiczymi stosujących schemat 200 mg/100 mg na dobę, podawany w infuzji z szybkością 1,1 mg/min, obserwuje się stężenia Cmax około 7 mg/l, Cmin około 3 mg/l oraz AUC około 110 mg·h/l. Lek charakteryzuje się szybkim okresem półtrwania dystrybucji (0,5-1 godziny), dużym wiązaniem z białkami osocza (>99%) oraz objętością dystrybucji 30-50 l. Anidulafungina nie jest metabolizowana w wątrobie, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych związanych z układem cytochromu P450, a jej eliminacja odbywa się głównie przez powolny rozkład chemiczny i wydalanie z żółcią. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 24 godzin, z końcową fazą eliminacji trwającą 40-50 godzin, a klirens plasuje się na poziomie około 1 l/h. Wydalanie nerkowe jest nieistotne (<1%), a lek nie jest usuwany przez dializę.
bariera krew-mózg, białko osocza, cytochrom P450, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dostosowanie dawki, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka anidulafunginy, farmakokinetyka liniowa, inwazyjna kandydoza, klirens anidulafunginy, klirens nerkowy, lek przeciwgrzybiczny, objętość dystrybucji, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, zakażenie grzybicze
