reumatyzm tkanki miękkiej

Reumatyzm tkanki miękkiej to termin określający grupę schorzeń charakteryzujących się bólem i stanem zapalnym struktur pozastawowych układu mięśniowo-szkieletowego. Obejmuje on stany takie jak zapalenie ścięgien (tendinitis), zapalenie kaletek maziowych (bursitis), zapalenie rozcięgna podeszwowego (fasciitis plantaris) oraz zespoły bólowe mięśniowo-powięziowe.

Patogeneza reumatyzmu tkanki miękkiej jest złożona i obejmuje czynniki mechaniczne (przeciążenia, mikrourazy), degeneracyjne oraz zapalne. W obrazie klinicznym dominuje ból, który często nasila się podczas ruchu, oraz miejscowa tkliwość i obrzęk. Charakterystyczne dla tego typu schorzeń są punkty spustowe (trigger points), czyli nadwrażliwe miejsca w obrębie napiętych pasm mięśniowych.

Diagnostyka reumatyzmu tkanki miękkiej opiera się głównie na badaniu klinicznym, a w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych (USG, MRI) pozwalających uwidocznić zmiany strukturalne. Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje farmakoterapię (NLPZ, miejscowe iniekcje kortykosteroidów), fizykoterapię, masaż, techniki rozluźniania mięśniowo-powięziowego oraz modyfikację aktywności fizycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl