zaburzenie obwodowego krążenia tętniczego

Zaburzenie obwodowego krążenia tętniczego to stan patologiczny, w którym dochodzi do ograniczenia przepływu krwi w tętnicach obwodowych, najczęściej w kończynach dolnych. Główną przyczyną tych zaburzeń jest miażdżyca tętnic, ale mogą być one również spowodowane przez zakrzepicę, zatorowość, waskulopatie, urazy naczyń, wady wrodzone oraz stany zapalne.

Klinicznie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego manifestują się poprzez charakterystyczny objaw chromania przestankowego, ból spoczynkowy (zwłaszcza w nocy), uczucie zimna w kończynach, zaniki mięśniowe, parestezje, osłabienie tętna lub jego brak, zmiany troficzne skóry, zmiany zabarwienia skóry (bladość przy uniesieniu kończyny, zaczerwienienie przy opuszczeniu) oraz w zaawansowanych przypadkach owrzodzenia i martwicę tkanek.

Diagnostyka obejmuje badanie podmiotowe i przedmiotowe, pomiar wskaźnika kostka-ramię (ABI), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR) oraz ocenę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Leczenie zaburzeń obwodowego krążenia tętniczego jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, leki wazoaktywne) oraz w wybranych przypadkach leczenie zabiegowe (angioplastyka, stentowanie, endarterektomia, pomostowanie).

Nieleczone zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego mogą prowadzić do ciężkiego niedokrwienia kończyn, rozwoju krytycznego niedokrwienia kończyn (CLI) i w konsekwencji do amputacji. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie oraz kompleksowe leczenie, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, nikotynizm czy podeszły wiek.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl