choroba Prinzmetala

Choroba Prinzmetala, znana również jako dławica odmienna Prinzmetala, to szczególna postać dławicy piersiowej charakteryzująca się napadowym skurczem naczyń wieńcowych, występującym najczęściej w spoczynku, zwykle w nocy lub wczesnym rankiem. W przeciwieństwie do klasycznej dławicy piersiowej, której przyczyną jest zwężenie tętnic wieńcowych wskutek miażdżycy, w chorobie Prinzmetala głównym mechanizmem patofizjologicznym jest skurcz naczyniowy.

Podczas napadu dochodzi do przejściowego, lecz znacznego ograniczenia przepływu krwi przez tętnice wieńcowe, co prowadzi do niedokrwienia mięśnia sercowego. W zapisie EKG wykonanym podczas epizodu bólowego obserwuje się charakterystyczne uniesienie odcinka ST. Po ustąpieniu skurczu naczyniowego zmiany w EKG normalizują się, co stanowi istotną cechę diagnostyczną tej choroby.

Leczenie choroby Prinzmetala opiera się głównie na stosowaniu antagonistów wapnia oraz długo działających azotanów, które zapobiegają skurczom naczyń wieńcowych. U pacjentów z tą chorobą należy unikać stosowania beta-blokerów, szczególnie nieselektywnych, które mogą nasilać skurcz naczyniowy. Rokowanie w chorobie Prinzmetala jest zazwyczaj dobre, choć u niektórych pacjentów mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca czy nagłe zatrzymanie krążenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dilzem 120 retard 120 mg

Dilzem 120 retard (diltiazem chlorowodorek) w dawce 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, obejmującej dusznicę bolesną stabilną, niestabilną oraz naczynioskurczową (postać Prinzmetala). Lek, jako antagonista wapnia, wykazuje działanie wazodylatacyjne, zmniejszając zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co skutkuje łagodzeniem objawów dławicowych i poprawą tolerancji wysiłku. W przypadku dusznicy naczynioskurczowej diltiazem rozkurcza mięśniówkę gładką naczyń wieńcowych, co jest kluczowe w kontroli skurczów tętnic wieńcowych. Ponadto, Dilzem 120 retard jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym, obniżając ciśnienie tętnicze poprzez redukcję oporu obwodowego naczyń bez wywoływania odruchowej tachykardii.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból dławicowy, ból w klatce piersiowej, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Prinzmetala, diltiazem chlorowodorek, dusznica bolesna naczynioskurczowa, dusznica bolesna niestabilna, dusznica bolesna stabilna, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, lek rozszerzający naczynia, nadciśnienie tętnicze, odruchowa tachykardia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz tętnicy wieńcowej, stężenie leku w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodylatacyjna, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Beto 150 ZK 142,5 mg

Metoprolol bursztynian w dawce 142,5 mg (odpowiadającej 150 mg metoprololu winianu) w preparacie Beto 150 ZK jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze (m.in. sacharoza do 55,88 mg, glukoza do 3,05 mg, laktoza jednowodna 10,26 mg), a także u osób z blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, objawową bradykardią (<50 uderzeń/min), zespołem chorego węzła zatokowego (bez stymulatora), wstrząsem kardiogennym oraz blokami zatokowo-przedsionkowymi wysokiego stopnia. Lek jest również przeciwwskazany w nieleczonej lub niestabilnej niewydolności serca z obrzękiem płuc, niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), ciężkich zaburzeniach obwodowego krążenia tętniczego, kwasicy metabolicznej oraz ciężkiej astmie oskrzelowej lub POChP ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łagodną do umiarkowanej POChP, cukrzycą (maskowanie objawów hipoglikemii), blokiem AV I stopnia oraz chorobą Prinzmetala.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, choroba Prinzmetala, dyzopiramid, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, klonidyna, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykolityczny, metoprolol bursztynian, nadwrażliwość na metoprolol, napad dławicy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, werapamil i diltiazem, wstrząs kardiogenny, zaburzenie obwodowego krążenia tętniczego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxycardil 120 120 mg

Oxycardil 120 zawiera diltiazemu chlorowodorek w dawce 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wskazany jest w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. W chorobie niedokrwiennej serca lek znajduje zastosowanie w stabilnej i niestabilnej dusznicy bolesnej oraz w dusznicy naczynioskurczowej (Prinzmetala), gdzie dzięki blokadzie kanałów wapniowych zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, redukuje obciążenie następcze i rozszerza naczynia wieńcowe. W nadciśnieniu tętniczym diltiazem obniża ciśnienie poprzez rozkurcz naczyń obwodowych, co zmniejsza opór naczyniowy. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie leku w surowicy, co sprzyja lepszej kontroli objawów i równomiernemu efektowi hipotensyjnemu.
antagonista kanału wapniowego, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokowanie kanałów wapniowych, chlorowodorek diltiazemu, choroba niedokrwienna serca, choroba Prinzmetala, dusznica bolesna niestabilna, dusznica bolesna stabilna, dusznica naczynioskurczowa, działanie chronotropowo ujemne, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja cukrów, opór obwodowy, POChP, przedłużone uwalnianie, rozszerzenie naczyń, skurcz tętnicy wieńcowej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zawał serca
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dilzem retard 90 mg

Dilzem Retard zawiera 90 mg diltiazemu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co zapewnia stabilne stężenie leku w osoczu i umożliwia rzadsze dawkowanie. Preparat jest wskazany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, obejmującej dusznicę bolesną stabilną, niestabilną oraz naczynioskurczową (postać Prinzmetala). Diltiazem, jako antagonista kanałów wapniowych, działa rozszerzająco na tętnice wieńcowe, zmniejszając obciążenie serca i poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego. W dusznicy naczynioskurczowej lek jest szczególnie skuteczny dzięki zdolności do rozluźniania skurczu naczyń. Ponadto, Dilzem Retard jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym, poprzez obniżenie oporu obwodowego. Każda tabletka zawiera 243,4 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista kanałów wapniowych, antagonista wapnia, beta-bloker, choroba niedokrwienna serca, choroba Prinzmetala, diltiazem chlorowodorek, dusznica bolesna niestabilna, dusznica bolesna stabilna, dusznica naczynioskurczowa, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja laktozy, opór obwodowy, ostry zespół wieńcowy, przewlekły zespół wieńcowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uniesienie odcinka ST

choroba Prinzmetala

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Dilzem 120 retard 120 mg

Przeciwwskazania – Beto 150 ZK 142,5 mg

Wskazania do stosowania – Oxycardil 120 120 mg

Wskazania do stosowania – Dilzem retard 90 mg