chlorowodorek diltiazemu
Chlorowodorek diltiazemu to substancja czynna należąca do grupy blokerów kanałów wapniowych (antagonistów wapnia), stosowana powszechnie w kardiologii. Działa poprzez blokowanie kanałów wapniowych typu L w komórkach mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia do komórek.
W praktyce klinicznej diltiazem wykazuje działanie chronotropowe ujemne (zwalnia czynność serca), dromotropowe ujemne (spowalnia przewodnictwo przedsionkowo-komorowe) oraz inotropowe ujemne (zmniejsza siłę skurczu mięśnia sercowego). Ponadto powoduje rozkurcz naczyń krwionośnych, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi.
Główne wskazania do stosowania chlorowodorku diltiazemu obejmują leczenie nadciśnienia tętniczego, stabilnej dławicy piersiowej, zespołu Raynauda oraz niektórych zaburzeń rytmu serca, szczególnie napadowych częstoskurczów nadkomorowych. Dostępny jest w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę.
Do najczęstszych działań niepożądanych diltiazemu należą: zawroty głowy, bóle głowy, obrzęki obwodowe, zaparcia, nudności oraz bradykardia. Lek wchodzi w liczne interakcje z innymi substancjami, m.in. z beta-blokerami, digoksyną, statynami czy lekami przeciwarytmicznymi, co wymaga uwagi przy łączeniu terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxycardil 120 120 mg
Przedawkowanie chlorowodorku diltiazemu, substancji czynnej leku Oxycardil 120, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym nasilonego niedociśnienia tętniczego, bradykardii zatokowej (<60 uderzeń/min) oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, które mogą skutkować wstrząsem, hipoperfuzją narządów i ostrym uszkodzeniem nerek. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę kanałów wapniowych w węźle zatokowo-przedsionkowym i przedsionkowo-komorowym oraz działanie wazodylatacyjne na naczynia obwodowe. Wstrząs i niewydolność wielonarządowa stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, a ostra niewydolność nerek może wymagać interwencji nefrologicznej i terapii nerkozastępczej.
adrenalina, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanałów wapniowych, bradykardia zatokowa, chlorowodorek diltiazemu, diureza osmotyczna, dobutamina, działanie wazodylatacyjne, elektrostymulacja serca, glukagon, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja narządów, leczenie farmakologiczne, leczenie nerkozastępcze, lek inotropowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, terapia nerkozastępcza, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon substancji czynnych
Diltiazem – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Diltiazem, antagonista wapnia stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz zaburzeń rytmu serca, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne potwierdzone w badaniach na zwierzętach (szczury, myszy, króliki). Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku diltiazemu u kobiet w ciąży są ograniczone, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka. Z tego względu preparaty takie jak Dilzem i Oxycardil nie są zalecane w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczna jest szybka zmiana leczenia na lek o lepszym profilu bezpieczeństwa oraz intensywne monitorowanie ciąży, w tym regularne badania ultrasonograficzne i konsultacje z perinatologiem.
antagonista wapnia, antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, chlorowodorek diltiazemu, choroba niedokrwienna serca, diltiazem, Dilzem retard, działanie teratogenne, działanie toksyczne, karmienie piersią, laktacja, mieszanka mleczna, nadciśnienie tętnicze, Oxycardil, perinatolog, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dilzem 180 retard 180 mg
Produkt leczniczy Dilzem 180 Retard, zawierający 180 mg chlorowodorku diltiazemu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Do najczęściej występujących należą zawroty głowy oraz złe samopoczucie, które mogą zaburzać percepcję przestrzenną, czas reakcji oraz koncentrację. Pomimo braku specyficznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na te zdolności, ryzyko to jest na tyle istotne, że lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz o konieczności zaprzestania prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niekorzystnych objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek diltiazemu, Dilzem, działanie niepożądane, efekt skumulowany, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, praktyka kliniczna, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxycardil 60 60 mg
Diltiazemu chlorowodorek, będący selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy pochodnych benzotiazepiny (kod ATC: C08DB01), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne. Jego głównym efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych poprzez blokadę kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, diltiazem wywiera ujemne działanie chronotropowe, redukując częstość akcji serca poprzez hamowanie odruchowej tachykardii, oraz wpływa na układ przewodzący serca, zwalniając przewodzenie przedsionkowo-komorowe. W określonych warunkach klinicznych może również wykazywać ujemne działanie inotropowe, zmniejszając siłę skurczu mięśnia sercowego.
akcja serca, antagonista wapnia, chlorowodorek diltiazemu, ciśnienie tętnicze krwi, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, kanał wapniowy, mięsień gładki naczyń krwionośnych, naczynie obwodowe, obciążenie następcze, pochodna benzotiazepiny, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodzenie bodźców, skurcz mięśnia sercowego, tachykardia odruchowa, układ przewodzący serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Oxycardil 120 120 mg
Stosowanie diltiazemu, w szczególności w formie preparatu Oxycardil 120 mg o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najczęstszych objawów należą zawroty głowy oraz złe samopoczucie, które mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, wydłużać czas reakcji i obniżać koncentrację. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających stopień upośledzenia funkcji psychomotorycznych, lekarz powinien uwzględnić te potencjalne zagrożenia podczas przepisywania leku, szczególnie u pacjentów, dla których prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn jest istotnym elementem codziennego funkcjonowania lub pracy zawodowej.
chlorowodorek diltiazemu, czas reakcji, diltiazem, dysfagia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, Oxycardil, sprawność psychomotoryczna, stężenie terapeutyczne leku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, złe samopoczucie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dilzem retard 90 mg
Diltiazemu chlorowodorek, będący selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy benzotiazepin (kod ATC: C08DB01), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne. Jego podstawowy mechanizm polega na hamowaniu napływu jonów wapnia przez błony komórkowe mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz mięśnia sercowego. W efekcie dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, co skutkuje zmniejszeniem całkowitego oporu obwodowego i obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi. Diltiazem zmniejsza obciążenie następcze serca, co jest korzystne w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego.
antagonista wapnia, chlorowodorek diltiazemu, ciśnienie tętnicze krwi, działanie chronotropowe, działanie farmakodynamiczne, działanie inotropowe, jon wapnia, kanał wapniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, mięsień gładki naczyń, mięsień sercowy, naczynie obwodowe, obciążenie następcze, opór obwodowy, pochodna benzotiazepiny, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytm serca, skurcz mięśnia sercowego, układ przewodzący serca - Leksykon substancji czynnych
Diltiazem – Przeciwwskazania stosowania
Diltiazem, jako antagonista kanałów wapniowych, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na diltiazem lub substancje pomocnicze (np. laktoza jednowodna w dawkach 205,3 mg w Dilzem 120 retard i 243,4 mg w Dilzem retard 90 mg, sacharoza w ilości 1 mg w Oxycardil 120 oraz 0,5 mg w Oxycardil 60), zaburzenia rytmu i przewodnictwa takie jak zespół chorego węzła zatokowego bez wszczepionego stymulatora, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia bez stymulatora, oraz ciężka bradykardia z częstością akcji serca poniżej 40 uderzeń/min. Ponadto, diltiazem jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością lewej komory serca z zastojem płucnym ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji serca. W zakresie interakcji lekowych, bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie diltiazemu z dożylnym dantrolenem, iwabradyną (ze względu na ryzyko niebezpiecznej bradykardii) oraz lomitapidem (z powodu ryzyka znacznego wzrostu stężenia lomitapidu i działań niepożądanych).
antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, chlorowodorek diltiazemu, dantrolen, dysfagia, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie inotropowe, działanie kardiopresyjne, echokardiografia, EKG, holter EKG, interakcja lekowa, iwabradyna, laktoza jednowodna, lomitapid, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność lewej komory serca, sacharoza, stymulator komorowy, substancja pomocnicza, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodnictwa, zastój płucny, zespół chorego węzła zatokowego