klirens koloidu
Klirens koloidu to parametr służący do oceny funkcji nerek poprzez pomiar ich zdolności do usuwania z krwi cząsteczek koloidowych, najczęściej egzogennych substancji wielkocząsteczkowych, które nie są ani metabolizowane, ani reabsorbowane przez kanaliki nerkowe. Badanie jest wykorzystywane w diagnostyce nefrologicznej do oceny filtracji kłębuszkowej oraz przepływu krwi przez nerki.
W praktyce klinicznej najczęściej używanym koloidem w badaniu klirensu jest inulina, substancja obojętna metabolicznie, która jest całkowicie filtrowana w kłębuszkach nerkowych bez późniejszej reabsorpcji czy sekrecji w kanalikach. Inne stosowane koloidy to dekstran, albumina znakowana jodem radioaktywnym czy polisacharydy. Badanie wykonuje się poprzez jednorazowe podanie substancji testowej, a następnie pomiar jej stężenia w surowicy krwi i moczu w określonych odstępach czasu.
Klirens koloidu może być szczególnie przydatny w ocenie wczesnych stadiów niewydolności nerek, gdy konwencjonalne markery, takie jak kreatynina surowicy, mogą pozostawać w zakresie wartości referencyjnych. Obniżony klirens koloidu wskazuje na zmniejszoną filtrację kłębuszkową, co może być objawem choroby nerek, niewydolności krążenia lub odwodnienia. Badanie to jest jednak rzadko wykonywane w rutynowej praktyce klinicznej ze względu na jego złożoność i dostępność prostszych metod oceny funkcji nerek.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Żelatyna sukcynylowana, stosowana jako preparat krwiozastępczy (kod ATC: B05AA06), wykazuje właściwości efektywnego substytutu osocza w terapii płynowej, charakteryzując się średnią masą cząsteczkową około 26 500 daltonów. Preparaty takie jak Gelaspan i Geloplasma różnią się składem elektrolitowym i właściwościami farmakodynamicznymi – Gelaspan zawiera octany (24 mmol/l) i ma pH 7,4 ± 0,3, natomiast Geloplasma zawiera mleczany (30 mmol/l) i ma pH w zakresie 5,8–7,0. Efekt objętościowy żelatyny sukcynylowanej wynosi 80–100% objętości wlewu i utrzymuje się przez 4–5 godzin, co czyni ją skutecznym środkiem do krótkoterminowego uzupełniania objętości wewnątrznaczyniowej bez ryzyka nadmiernego zwiększenia objętości osocza. Preparaty te poprawiają parametry hemodynamiczne, takie jak średnie ciśnienie tętnicze, ciśnienie końcoworozkurczowe lewej komory, objętość wyrzutową serca oraz wskaźnik sercowy, a także usprawniają mikrokrążenie i zwiększają diurezę, nie powodując odwadniania przestrzeni pozanaczyniowej.
ciśnienie koloidoosmotyczne, ciśnienie onkotyczne, diagnostyka hematologiczna, diureza, frakcja białek osocza, gospodarka wodna, hemodylucja, hydroliza żelatyny, klirens koloidu, kompartment pozanaczyniowy, kwasica metaboliczna, mechanizm krzepnięcia, mikrokrążenie, objętość wewnątrznaczyniowa, objętość wyrzutowa serca, perfuzja tkankowa, populacja pediatryczna, preparat krwiozastępczy, równowaga wodno-elektrolitowa, terapia płynowa, transfuzja krwi, wskaźnik sercowy, zaburzenia kwasowo-zasadowe, żelatyna zmodyfikowana płynna -
Leksykon leków
Gelaspan to preparat krwiozastępczy z grupy frakcji białek osocza, zawierający sukcynylowaną żelatynę w stężeniu 40 mg/ml, o średniej masie cząsteczkowej 26 500 daltonów, w izotonicznym roztworze elektrolitów (osmolarność 284 mosmol/l, pH 7,4 ± 0,3). Roztwór zawiera elektrolity w stężeniach zbliżonych do osocza: sód 151 mmol/l, potas 4 mmol/l, wapń 1 mmol/l, magnez 1 mmol/l oraz chlorki 103 mmol/l. Sukcynylowanie żelatyny wprowadza ładunek ujemny, co zwiększa objętość molekularną i efektywność działania jako substancji zwiększającej objętość osocza. Efekt objętościowy wynosi 80-100% objętości wlewu i utrzymuje się przez 4-5 godzin, co zapewnia długotrwałe działanie w przestrzeni wewnątrznaczyniowej bez ryzyka nadmiernego zwiększenia objętości osocza. Gelaspan nie zawiera mleczanów, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby, a obecność octanów pozwala na metabolizację do wodorowęglanów, wspomagając korekcję kwasicy metabolicznej.
choroba wątroby, ciśnienie koloidoosmotyczne, ciśnienie końcoworozkurczowe, diureza, frakcja białek osocza, klirens koloidu, kompartment pozanaczyniowy, kwasica metaboliczna, masa cząsteczkowa, metabolizm mleczanów, mikrokrążenie, objętość wewnątrznaczyniowa, objętość wyrzutowa serca, osmolarność, perfuzja narządów, płyn śródmiąższowy, preparat krwiozastępczy, preparat żelatyny, przestrzeń zewnątrznaczyniowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór elektrolitów, średnie ciśnienie tętnicze, sukcynylacja, wskaźnik sercowy, żelatyna sukcynylowana
