profilaktyka zakażenia CMV
Profilaktyka zakażenia cytomegalowirusem (CMV) obejmuje szereg działań mających na celu zapobieganie transmisji wirusa, szczególnie u osób z grup wysokiego ryzyka. CMV jest powszechnym wirusem z rodziny Herpesviridae, który u osób z prawidłową odpornością zwykle nie wywołuje objawów, jednak może stanowić poważne zagrożenie dla pacjentów immunokompromitowanych, noworodków oraz kobiet w ciąży.
W przypadku pacjentów po przeszczepieniach narządów stosuje się dwie główne strategie profilaktyki: profilaktykę uniwersalną polegającą na podawaniu leków przeciwwirusowych (walgancyklowir, gancyklowir) wszystkim pacjentom przez określony czas po transplantacji, oraz strategię wyprzedzającą, w której leczenie wdraża się po wykryciu replikacji wirusa w badaniach laboratoryjnych, ale przed wystąpieniem objawów klinicznych.
U kobiet ciężarnych profilaktyka koncentruje się na zapobieganiu pierwotnej infekcji CMV poprzez edukację w zakresie higieny osobistej, w tym częstego mycia rąk, unikania kontaktu z płynami ustrojowymi (szczególnie śliną i moczem małych dzieci) oraz powstrzymywania się od dzielenia się sztućcami czy pocałunków z małymi dziećmi. Badania nad szczepionką przeciwko CMV są w toku, ale obecnie nie jest ona powszechnie dostępna.
W ośrodkach transplantacyjnych stosuje się również dobór dawców i biorców pod kątem statusu serologicznego CMV, starając się unikać przeszczepienia narządów od dawcy CMV-seropozytywnego do biorcy CMV-seronegatywnego. Preparaty krwi dla pacjentów seronegatywnych mogą być poddawane leukodeplecji lub napromieniowaniu w celu zmniejszenia ryzyka transmisji CMV.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Megalotect CP 100 U/ml
Lek Megalotect CP, zawierający ludzką immunoglobulinę G przeciwko wirusowi cytomegalii (CMV) w stężeniu 50 mg/ml (≥96% IgG), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Preparat dostępny jest w fiolkach 10 ml (500 mg białka osocza, 1000 U przeciwciał przeciw CMV) oraz 50 ml (2500 mg białka osocza, 5000 U przeciwciał). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także selektywny niedobór IgA z obecnością przeciwciał przeciwko IgA, ze względu na ryzyko anafilaksji, mimo że zawartość IgA w preparacie jest ograniczona do ≤ 2000 µg/ml. Rozkład podklas IgG w preparacie obejmuje IgG1 (65%), IgG2 (30%), IgG3 (3%) i IgG4 (2%).
białko osocza ludzkiego, immunoglobulina A, immunoglobulina przeciw cytomegalii, ludzka immunoglobulina, nadwrażliwość na substancję czynną, podklasy IgG, preparaty krwiopochodne, profilaktyka zakażenia CMV, przeciwciała anty-CMV, przeciwciała anty-IgA, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, roztwór do infuzji, selektywny niedobór IgA, wirus cytomegalii, zakażenie CMV - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vaciclor 500 mg 500 mg
Vaciclor, zawierający walacyklowir chlorowodorek jednowodny w dawkach 500 mg i 1000 mg, jest wskazany w leczeniu zakażeń wirusowych wywołanych przez VZV, HSV oraz CMV. W terapii półpaśca, w tym półpaśca ocznego, lek powinien być podany możliwie jak najwcześniej, szczególnie u pacjentów z prawidłową oraz osłabioną odpornością, aby ograniczyć ryzyko powikłań. W przypadku opryszczki narządów płciowych Vaciclor stosuje się zarówno w leczeniu pierwszego epizodu, nawrotów, jak i w profilaktyce nawrotów u dorosłych i młodzieży z różnym stanem immunologicznym. W zakażeniach oka wywołanych HSV, wczesne wdrożenie terapii jest kluczowe dla zapobiegania trwałym uszkodzeniom wzroku. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania u pacjentów z osłabioną odpornością z przyczyn innych niż HIV.
chlorowodorek jednowodny, choroba cytomegalowirusowa, leczenie supresyjne, nawrót opryszczki narządów płciowych, odrzucenie przeszczepu, opryszczka narządów płciowych, osłabiona odporność, półpasiec, półpasiec oczny, profilaktyka przeciwwirusowa, profilaktyka zakażenia CMV, przeszczepienie narządów, tabletka powlekana, walacyklowir, wirus cytomegalii, wirus opryszczki zwykłej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zakażenie oka wirusem opryszczki