procedura Bentalla

Procedura Bentalla to złożony zabieg kardiochirurgiczny, polegający na jednoczesnej wymianie zastawki aortalnej, opuszki aorty oraz części aorty wstępującej z reimplantacją naczyń wieńcowych. Technika ta została po raz pierwszy opisana w 1968 roku przez Hugh Bentalla i Antony’ego De Bono.

Wskazaniami do wykonania procedury Bentalla są najczęściej tętniak aorty wstępującej z niedomykalnością zastawki aortalnej, zespół Marfana, rozwarstwienie aorty typu A, oraz niektóre przypadki infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Zabieg wykonywany jest w krążeniu pozaustrojowym i wymaga głębokiej wiedzy specjalistycznej oraz doświadczenia zespołu kardiochirurgicznego.

Podczas operacji zastępuje się uszkodzone struktury protezą złożoną z mechanicznej lub biologicznej zastawki aortalnej wszytej w rurkę naczyniową. Następnie implantuje się ujścia tętnic wieńcowych do protezy. Modyfikacje tej techniki obejmują procedurę Bentalla „button technique” oraz procedurę Cabrol, różniące się sposobem reimplantacji naczyń wieńcowych.

Mimo że procedura Bentalla wiąże się z ryzykiem powikłań okołooperacyjnych, jej długoterminowe wyniki są dobre, a śmiertelność wczesna w ośrodkach referencyjnych wynosi obecnie 1-5%. Pacjenci po zabiegu wymagają długotrwałej obserwacji kardiologicznej oraz, w przypadku zastosowania zastawki mechanicznej, dożywotniej antykoagulacji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl