usunięcie nadnerczy
Usunięcie nadnerczy, znane w terminologii medycznej jako adrenalektomia, to procedura chirurgiczna polegająca na chirurgicznym usunięciu jednego lub obu nadnerczy. Nadnercza to małe gruczoły umiejscowione nad każdą nerką, które produkują hormony regulujące metabolizm, układ odpornościowy, równowagę wodną i elektrolitową, ciśnienie krwi oraz reakcję organizmu na stres.
Wskazania do adrenalektomii obejmują guzy nadnerczy (łagodne i złośliwe), w tym guz chromochłonny, aldosteronoma, gruczolak kory nadnerczy wydzielający kortyzol, nowotwory złośliwe nadnerczy oraz przerzuty do nadnerczy. Procedura może być również wykonywana w przypadku zespołu Cushinga zależnego od ACTH, gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne.
Współcześnie adrenalektomia jest najczęściej wykonywana metodą laparoskopową, która zapewnia mniejszy ból pooperacyjny, krótszy pobyt w szpitalu i szybszy powrót do normalnej aktywności w porównaniu z tradycyjną operacją otwartą. W niektórych przypadkach stosuje się również adrenalektomię retroperitoneoskopową. Operacja otwarta jest zarezerwowana głównie dla dużych guzów lub gdy istnieje podejrzenie inwazji nowotworowej.
Po obustronnej adrenalektomii pacjent wymaga dożywotniej substytucji hormonalnej (glikokortykosteroidów i mineralokortykosteroidów), aby zapobiec rozwojowi niedoczynności kory nadnerczy (choroby Addisona). Monitorowanie hormonalne i regularne wizyty kontrolne są niezbędne dla zapewnienia odpowiedniej równowagi hormonalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 8 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do systemowej terapii glikokortykosteroidami w ciężkich postaciach chorób reumatologicznych, pulmonologicznych, dermatologicznych, hematologicznych oraz gastroenterologicznych. W reumatologii stosuje się go m.in. w postępującym reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniu stawów z zajęciem narządów wewnętrznych. W pulmonologii wskazania obejmują astmę oskrzelową (w terapii skojarzonej z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzenia POChP (leczenie do 10 dni), śródmiąższowe choroby płuc oraz sarkoidozę w stadium II i III. W dermatologii Meprelon jest stosowany w ciężkich reakcjach alergicznych, chorobach autoimmunologicznych skóry oraz rozległych zmianach, które nie reagują na miejscowe kortykosteroidy. W hematologii znajduje zastosowanie w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, a w gastroenterologii w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna wymagających systemowej terapii glikokortykosteroidami.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, glikokortykosteroidy, hydrokortyzon, katar sienny, leczenie substytucyjne, leki rozszerzające oskrzela, martwica naskórka, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowe choroby płuc, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, toczeń skórny, usunięcie nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Napritum 250 mg
Naproksen, substancja czynna leku Napritum (dostępnego w dawkach 250 mg i 500 mg), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego, sklasyfikowanym pod kodem ATC M01AE02. W badaniach przedklinicznych wykazano jego wielokierunkowe działanie: przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz przeciwzapalne, które utrzymuje się nawet po usunięciu nadnerczy, co wskazuje na niezależność mechanizmu działania od osi przysadkowo-nadnerczowej. Główny mechanizm molekularny polega na hamowaniu syntetazy prostaglandyn, co prowadzi do zahamowania biosyntezy mediatorów zapalenia, bólu i gorączki, choć pełny mechanizm działania NLPZ pozostaje nie do końca poznany.
biosynteza prostaglandyn, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, hamowanie enzymu, hormon kory nadnerczy, laktoza jednowodna, mediator zapalenia, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, NLPZ, oś przysadkowo-nadnerczowa, pochodna kwasu propionowego, syntetaza prostaglandyn, usunięcie nadnerczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Napritum 500 mg
Napritum, zawierający substancję czynną naproksen w dawkach 250 mg i 500 mg, należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego (ATC: M01AE02). Naproksen wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe, co potwierdzono w standardowych modelach badawczych na zwierzętach. Jego aktywność przeciwzapalna utrzymuje się niezależnie od osi przysadkowo-nadnerczowej, co wskazuje na brak wpływu na wydzielanie endogennych glikokortykosteroidów. Mechanizm molekularny działania polega na hamowaniu syntetaz prostaglandyn, enzymów kluczowych dla biosyntezy mediatorów stanu zapalnego, bólu i gorączki.
biosynteza prostaglandyn, ból zapalny, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, endogenny glikokortykosteroid, lek przeciwreumatyczny, mediator stanu zapalnego, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw zapalny, oś przysadkowo-nadnerczowa, pochodna kwasu propionowego, podwyższona temperatura ciała, proces zapalny, syntetaza prostaglandyn, usunięcie nadnerczy